مقصود از اهلبيت در اين گزارش ساختگى عباسيانند ، زيرا نهضت عباسيان توسّط ايرانيان شكل گرفت . اما اهلبيت در مذهب ما اصطلاح خاص نبوى است كه رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) در حديث متواتر كساء آنان را معرفى كردند و به درگاه خدا عرضه داشتند : خدايا ! اينان اهلبيت منند ، يعنى اميرالمؤمنين ، صديقهى طاهره ، امام حسن و امامحسين و نه تن از فرزندان امامحسين كه آخرينشان حضرت مهدي ( عليهم السلام ) است .
شرح نهج البلاغه 20 / 284 مينگارد : « اشعث نزد اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) آمد ، صفها را شكافت و به حضرت نزديك شد و گفت : يا اميرالمؤمنين ! اين سرخان - يعنى عجم - در نزديك شدن به شما بر ما غلبه كردهاند ، امام ( عليه السلام ) با پا بر منبر زدند .
صعصعة بن صوحان گفت : اشعث با ما چه كار دارد ؟ [ او باعث ميشود ] اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) امروز سخنى دربارهى عرب گويد كه هماره ياد شود .
حضرت فرمودند : كيست براى من در مقابل اين درشتان بيفايده عذر آورد ، اينان به مانند حمار بر بستر ميغلطند و به خاطر ياد شدن يك گروه ، آنان را ترك ميگويند ! آيا مرا امر ميكنى آنان را برانم ؟ من آنها را نخواهم راند تا از جاهلان باشم ، قسم به كسى كه دانه را شكافت و انسان را آفريد ، آنها شما را براى بازگشت به دين خواهند زد ، همانسان كه شما آنان را براى پذيرش آن زديد . »
اين كلام متواتر است و تعدادى از عالمان آنان مهر صحت بر آن زدهاند .
اما ايرانيان در حركت حضرت مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) ؛ رواياتى در منابع طرفين پيرامون آنان تحت هفت عنوان رسيده ؛ قوم سلمان ، اهل مشرق ، اهل خراسان ، اصحاب بيرقهاى سياه ، فارس ، اهل قم و اهالى طالقان ، و مقصود از همه ايرانيها هستند ، مگر آنكه قرينهاى بر خلاف بيايد .
ايرانيان ، نخستين گروه از سه گروه زمينه ساز
منابع اتفاق نظر دارند كه نهضتى زمينه ساز ظهور حضرت مهدي ( عليه السلام ) از سوى اهل مشرق شكل ميگيرد ، آنان صاحبان پرچمهاى سياه و نخستين زمينه سازان حكومت ايشان هستند .
در منابع ما دو گروه زمينه ساز ديگر نيز به چشم ميخورد : يمانيها و حركتى بر ضدّ يهود كه پيش