كند خدا توبهاش را ميپذيرد و آنكه نفاق پنهان كند خدا جز او را دور نخواهد ساخت ، و آن كس كه امرى را آشكار سازد خدا خونش را خواهد ريخت .
در ادامه فرمودند : قسم به كسى كه جانم در دست اوست آنان را ذبح ميكند ، همانسان كه قصاب گوسفندش را ذبح ميكند و با دست به حلق خود اشاره كردند . گفتم : اينان ميگويند : هنگامى كه ظهور واقع شود امور براى او سامان مييابد و به اندازهى خون حجامت خونى نميريزد ، فرمود : هرگز ، قسم به آنكه جانم به دست اوست [ سامان نمييابد ] تا آنكه ما و شما عرق و خون غليظ را مسح كنيم ، و با دست به پيشانى خود اشاره كردند . »
كافى 1 / 432 در حديثى از محمد بن فضيل نقل ميكند : « امام كاظم ( عليه السلام ) در مورد اين آيه : حَتَّى إِذَا رَأَوْا مَا يُوعَدُونَ إِمَّا الْعَذَابَ وَإِمَّا السَّاعَةَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَكَاناً وَأَضْعَفُ جُنْداً ، فرمودند : مقصود از آن قائم و ياران اوست . »
حلية الابرار 2 / 597 مينگارد : « محمد بن حسن شيبانى در كشف البيان مينويسد : در احاديث ما از امام باقر و امام صادق ( عليهما السلام ) روايت شده است كه اين آيه [ قصص ، 5 ] به صاحب الامر - كه در آخرالزمان ظهور ميكند ، جباران و فراعنه را از ميان ميبرد ، شرق و غرب زمين را تحت حكومت خود در ميآورد و آن را از عدالت پر ميكند همان گونه كه از ستم آكنده شده است - اختصاص دارد . »
امام مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) ابتدا كذّابان شيعه را به هلاكت ميرساند
رجال كشى / 299 از مفضل بن عمر از امام صادق ( عليه السلام ) نقل ميكند : « چون قائم ما قيام كند ، از كذّابان شيعه شروع ميكند و آنان را به قتل ميرساند . »
الايضاح / 208 از امام باقر ( عليه السلام ) : « هنگامى كه قائم ما قيام كند ، از كسانى كه ادّعاى [ دروغين ] محبّت ما را دارند شروع ميكند و گردنهايشان را ميزند . »
غيبت نعمانى / 206 از مالك بن ضمره نقل ميكند : « اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) به من فرمودند : اى مالك بن ضمره ! چگونه خواهى بود آن هنگام كه شيعيان اينچنين دچار اختلاف شوند - و انگشتان را در يكديگر فرو بردند - ؟ عرض كردم : يا اميرالمؤمنين ! آن زمان هيچ خيرى