غيبت شيخ طوسى / 115 از يحيى بن علاء رازى از امام صادق ( عليه السلام ) : « خداوند تعالى در اين امّت مردى را كه از من است و من از اويم خواهد آورد ، خداى تعالى به واسطهى او بركات آسمانها و زمين را سرازير ميكند ، پس آسمان بارانش را فرو ميفرستد و زمين بذر خود را بيرون ميدهد ، حيوانات وحشى و درندگان آرام ميشوند ، و زمين را پر از داد و عدل خواهد كرد همان گونه كه از ستم و جور پر شده است ، او چنان ميكشد كه نادان ميگويد : اگر اين از فرزندان محمد بود رحم ميكرد . » ابن ابى الحديد در شرح خود 7 / 58 مينويسد : « جماعتى از اصحاب اين خطبه را نقل كردهاند ، خطبهاى است كه به حد استفاضه رسيده است ، حضرت امير ( عليه السلام ) آن را پس از پايان يافتن جنگ نهروان ايراد كردند ، عباراتى دارد كه رضي ( رحمه الله ) نياورده است ، از جمله : اهلبيت پيامبرتان را بنگريد ، اگر درنگ و اقامت كردند شما نيز چنين كنيد ، و اگر از شما يارى طلبيدند يارى كنيد ، به طور قطع خداوند فتنه را به دست مردى از ما اهلبيت بر طرف خواهد نمود ، پدرم فداى پسر برگزيدهى كنيزان ، تنها با شمشير به سراغ آنان ميرود ، هشت ماه شمشير را بر شانهاش مينهد ، تا جايى كه قريش گويد : اگر اين از فرزندان فاطمه بود بر ما رحم ميكرد ، خدا او را بر بنياميه مسلّط ميكند تا خرد كرده و در هم بشكند ، مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلاً ، سُنَّةَ اللهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللهِ تَبْدِيلاً ، ( 1 ) از رحمت خدا دور گرديده و هر كجا يافته شوند گرفته و سخت كشته خواهند شد . دربارهى كسانى كه پيشتر بودهاند [ همين ] سنّت خدا [ جارى بوده ] است ؛ و در سنّت خدا هرگز تغييرى نخواهى يافت . » الفتن 1 / 350 از حضرت علي ( عليه السلام ) نقل ميكند : « خداوند فتنهها را به دست مردى از ما بر طرف خواهد ساخت ، او آنان را به ذلت ميكشاند و جز با شمشير به استقبالشان نخواهد رفت . هشت ماه شمشير را بر شانه ميگذارد و به جنگ ميپردازد ، تا آنجا كه گويند : به خدا قسم اين از نسل فاطمه نيست ، اگر از فرزندان او بود بر ما رحم ميكرد . خداوند او را بر بنى عباس و بنياميه مسلّط خواهد نمود . » ( 2 )
فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 662
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٦٦٢
هامش
( 1 ) . سورهى احزاب / 62 - 61
( 2 ) . الحاوى 2 / 73 ، كنز العمال 14 / 589 و الملاحم و الفتن / 66