فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 638

همان از مفضل بن عمر از امام صادق ( عليه السلام ) : « در پشت كوفه مسجدى با هزار در بنا مي‌كند . خانه‌هاى كوفه به دو نهر كربلا و حيره متصّل مي‌شود . [ چنان شود ] كه مردى بر استرى تيزرو به قصد نماز جمعه مي‌آيد ، ولى بدان نمي‌رسد . » نگارنده : اين عبارت « گويا پيرزني . . . » براى آن است كه مقصود را در ذهن معاصرين و محيط آن روز نزديك كند . علّت اينكه اين شخص هم به نماز نمي‌رسد ، آن است كه جاى خالى براى نماز پيدا نمي‌كند . امالى صدوق / 189 از اصبغ بن نباته روايت مي‌كند : « روزى در مسجد كوفه پيرامون حضرت امير ( عليه السلام ) بوديم كه فرمودند : اى اهل كوفه ! خداوند عزوجل به شما چيزى عطا كرده كه به احدى نداده است ؛ نمازخانه‌تان را كه خانه‌ى آدم ، نوح و ادريس و نمازخانه‌ى ابراهيم خليل ، برادرم خضر و من است ، برترى داده است . مسجدتان يكى از چهار مسجدى است كه خداوند عزيز وجليل آن را براى اهل كوفه برگزيده است ، و گويا روز قيامت آن را مي‌بينم كه در دو جامه‌ى سفيد بسان محرِم است و براى اهل خود و هر آنكه در آن نماز گزارده شفاعت مي‌كند ، و شفاعتش رد نمي‌گردد . روزها به پايان نخواهد رسيد تا آنكه حجر الاسود در آن نصب شود . ( 1 ) به طور حتم زمانى بر آن فرا مي‌رسد كه نمازخانه‌ى مهدى از فرزندانم و نيز هر مؤمنى باشد ، و در زمين مؤمنى نخواهد بود جز آنكه يا آنجاست و يا دلش اشتياق آن را دارد . پس از آن دورى مگزينيد و با نماز در آن به خداى عزوجل نزديك شويد ، و در برآورده شدن حاجاتتان بدان روى آوريد ، پس اگر مردمان مي‌دانستند چه بركتى در آن است ، از نواحى زمين بدان سو مي‌آمدند ، گرچه چهار دست و پا بر روى برف باشد . » ( 2 ) ابن ابى الحديد معتزلى در شرح خود 10 / 13 مي‌نويسد : « از امور شگفتى كه بر آن واقف