فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 593

غيبت نعمانى / 315 از امام باقر ( عليه السلام ) روايت مي‌كند : « قائم از گردنه‌ى ذى طوى در ميان كسانى كه به تعداد اهل بدر سيصد و سيزده مردند فرود مي‌آيد ، به حجر الاسود تكيه مي‌كند و پرچم غالب را به اهتزاز در مي‌آورد . على بن ابى حمزه مي‌گويد : من اين روايت را براى امام كاظم ( عليه السلام ) گفتم و ايشان فرمودند : صفحه‌اى گسترده . » ( 1 ) در اين گزارشات مي‌بينيم كه مسلمين چقدر مشتاق امام ( عليه السلام ) هستند و درباره‌ى ايشان جستجو مي‌كنند ، و از دشمنان ايشان مي‌هراسند ، دشمنانى كه فرستاده‌ى حضرت را به طرزى وحشيانه به قتل مي‌رسانند ، چون سخنانى از او رسيده است . در چنين جوّي ، امام ( عليه السلام ) در كنار امدادهاى غيبي ، بر حسب اسباب طبيعى و عادى نيز نيروهاى خود را آماده كرده‌اند ، و ياران يمنى ايشان بر حرم شريف و مكه سيطره يافته‌اند ، زيرا آنان نيرويى موالى هستند كه مي‌بايست زمام حكومت در مكه را به دست گيرند . در روايات سخنى از رخداد نبرد يا قتلى در مسجد الحرام و مكه نيست . من از برخى عالمان شنيده بودم كه ياران حضرت مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) آن شب امام جماعت مسجد الحرام را مي‌كشند ، امّا نهايت چيزى كه يافتم عبارتى بود كه صاحب الزام الناصب ( رحمه الله ) 2 / 166 از برخى علماء نقل كرده است : « روز دهم محرّم حجّت خارج شده و وارد مسجد الحرام مي‌شود . هشت بز لاغر را در جلو خود سوق مي‌دهد و سخنران آنها را مي‌كشد . پس از كشتن او ، در كعبه از مردم مخفى مي‌شود . چون تاريكى شب - كه شب شنبه است - فراگير مي‌شود بر فراز كعبه رفته و سيصد وسيزده يار خود را ندا مي‌كند . آنها هم از مشرق و مغرب زمين گرد مي‌آيند ، و امام صبح شنبه مردم را به بيعت دعوت مي‌كند . » لكن اين عبارت سخن برخى علماست و متنى ضعيف دارد . از اين رو ترجيح مي‌دهيم كه شيوه‌ى امام ( عليه السلام ) براى سيطره‌ى بر مكه بدون خون ريزى باشد ، و اين امر به خاطر هراسى باشد كه در دل دشمن پديد آمده و نيز بر اساس نقشه‌اى متقن و دقيق . البته به جهت حفظ حرمت و تقدّس