شانزده ماه نخست
احاديث شريفه بر آن دلالت ميكند كه نهضت مقدّس امام مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) در شانزده ماه به اتمام خواهد رسيد . شش ماه نخست در حال هراس و انتظار به سر ميبرد ، و وقايع را مخفيانه و به واسطهى ياران راهبرى ميكند ، سپس به مدّت دو ماه در مكه خواهد بود .
آنگاه متوجّه مدينه ميشود و مدّتى محدود در آن به سر خواهد برد . بعد از آن عراق ،
بعد شام و قدس .
روايات تصريح دارد كه جنگهاى ايشان با دشمنان ، هشت ماه به طول ميانجامد و پيروزيهايى عظيم به همراه خواهد داشت . پس از آن ، عالم اسلام تحت فرمان ايشان ،
به عالمى موحّد تبديل ميشود . در ادامه با يارى حضرت مسيح ( عليه السلام ) آتش بسى با غربيان برقرار خواهد شد .
حدوداً شش ماه پيش از آغاز نهضت ، دو رخداد خواهد بود كه اشاره به ظهور است ؛
نخست : انقلابى در شام و به رهبرى سفياني ، عثمان بن عنبسه ، واقع ميشود . از قرائن عديده آشكار ميشود كه يهود و غرب پشتيبان اويند و حركت او را دستاوردى مهم در سلطه بر مناطق پيرامون فلسطين ميدانند كه به دست فرماندهى قدرتمند و همسوى با اهداف آنها انجام ميپذيرد .
لكن كسانى كه از روايات پيرامون سفيانى آگاهند و ميدانند خروج او مقدّمهى ظهور امام مهدي ( عليه السلام ) است ، ميگويند : خدا و رسولش راست گفتهاند ، پروردگارمان منزّه است ، همانا وعدهى او محقّق ميگردد ، و خود را براى نصرت امام آماده ميكنند .
دوم : ندايى آسمانى به سراسر نقاط عالم كه همه آن را - با وجود اختلاف لغات - ميشنوند و گويا از فراز كعبه است . در اثر آن هر خوابى بيدار ميشود ، نشسته ميايستد ، و مردمان از خانهها بيرون ميآيند تا ببينند چه روى داده است ؟
اين ندا پيام آور آن است كه دوران ستم و خونريزى سر آمده و فرمان ميدهد از حضرت مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) پيروى كنند ، و نام ايشان و پدر بزرگوارشان را ميبرد .
آن هنگام است كه تأويل فرمايش خداوند محقّق ميشود ، آنجا كه ميفرمايد : إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ