كافى 8 / 209 از اسماعيل بن صباح روايت مي‌كند : « از پيرمردى از سيف بن عَميره چنين شنيدم : من نزد ابو الدوانيق بودم ، اوخود ابتدا به سخن كرد و گفت : اى سيف بن عَميره ! ناگزير منادى نام مردى از فرزندان ابو طالب را ندا مي‌كند . گفتم : آيا كسى از مردم آن را روايت كرده است ؟ گفت : قسم به كسى كه جانم به دست اوست ، گوشم از او [ امام باقر ( عليه السلام ) ] شنيد كه فرمود : ناگزير منادى نام مردى را ندا مي‌كند . من گفتم : اى اميرالمؤمنين ! اين حديثى است كه تا حال مانند آن را نشنيده‌ام ! او گفت : اى سيف ! وقتى اين واقعه رخ دهد ، ما نخستين كسانى هستيم كه او را اجابت خواهيم كرد ، او يكى از عمو زادگان ماست ! گفتم : كدامين عمو زادگان ؟ گفت : مردى از نسل فاطمه ( عليها السلام ) . در ادامه گفت : اى سيف ! اگر از ابو جعفر محمد بن على اين را نشنيده بودم ، و اهل زمين آن را برايم مي‌گفتند نمي‌پذيرفتم ، لكن او محمد بن على است . » ( 1 ) نگارنده : علّت يقين منصور به سخن امام باقر ( عليه السلام ) آن است كه او صحّت خبرهاى امام ( عليه السلام ) از آينده را لمس كرده است . ايشان به بنى حسن و بنى عباس خبر داده بودند كه بر بنى اميه پيروز مي‌شوند ولى در آينده دچار اختلاف خواهند شد ، و آنكه سفّاح و سپس منصور به حكومت خواهند رسيد .