غيبت نعمانى / 251 از امام باقر ( عليه السلام ) نقل مي‌كند : « از اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) در مورد سخن خداوند تعالي : فَاخْتَلَفَ الأَحْزَابُ مِنْ بَيْنِهِمْ ، ( 2 ) اما دسته‌ها [ ى گوناگون ] از ميان آنها به اختلاف پرداختند ، سؤال شد و ايشان فرمودند : با رخداد سه امر منتظر فرج باشيد ، پرسيدند : يا اميرالمؤمنين ! آن چيست ؟ فرمودند : اختلاف ميان اهل شام ، پرچم‌هاى سياه از خراسان و فرياد در ماه رمضان . گفته شد : اين يك چيست ؟ فرمودند : آيا فرموده‌ى خداوند عزوجل در قرآن را نشنيده‌ايد : إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ ، ( 3 ) اگر بخواهيم نشانه‌اى از آسمان بر آنان فرود مي‌آوريم ، تا گردن‌هايشان در برابر آن خاضع گردد ؛ آن نشانه‌ايست كه دختر را از پرده بيرون مي‌كشد ، خواب را بيدار مي‌كند و بيدار را مي‌هراساند . » ( 4 ) تأويل الآيات 1 / 386 از حنان بن سدير روايت مي‌كند : « از امام محمد باقر ( عليه السلام ) درباره‌ى اين آيه : إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ ، سؤال كردم و ايشان فرمودند : اين آيه در مورد قائم آل محمد ( صلى الله عليه وآله ) نازل شده است ، نام او از آسمان ندا مي‌شود . » غيبت نعمانى / 260 با دو سند از عبدالله بن سنان نقل مي‌كند : « در محضر امام صادق ( عليه السلام ) بودم . شنيدم مردى از همدان مي‌گويد : اين سنّيان ما را سرزنش كرده مي‌گويند : شما بر اين پنداريد كه منادى از آسمان نام صاحب اين امر را ندا مي‌كند ؟ امام ( عليه السلام ) - كه تكيه داده بودند -