از بين رفته و امامت باطل است . حاجيان از شيعيان على و ناصبيان براى دستيابى و جستجوي ( 1 ) جانشينِ جانشين در آن سال حج گزارند ، ولى نه اثرى از او ديده شود و نه خبري ، و جانشينى هم براى او نيابند . آن هنگام است كه شيعيانِ على را دشنام دهند . دشمنان آنها آنان را دشنام مي‌دهند و اشرار و فاسقان با احتجاج‌هايشان بر آنان فائق مي‌آيند . ( 2 ) تا آن زمان كه امّت حيران مانَد ، هوش از سرش به در رود ، و اين سخن را زياد گويد كه حجّت از ميان رفته و امامت باطل است . پس قسم به پروردگار على كه حجّت پايدار است ، در راه‌ها راه مي‌رود ، در خانه‌ها و قصرها وارد مي‌شود ، در شرق و غرب اين زمين سير مي‌كند ، سخن را مي‌شنود ، بر مردم سلام مي‌كند ، مي‌بيند ولى ديده نمي‌شود ، تا آن وقت [ معلوم ] و ميعاد و نداى منادى از آسمان . بدانيد ! آن روز روز شادى فرزندان و شيعيان على است . »