المصنف عبدالرزاق 11 / 371 : « به هنگام مرگ خليفهاي ، اختلافى در خواهد گرفت . پس مردى از مدينه بيرون آمده به مكه ميرود . مردم او را در حالى كه ناخشنود است از خانه بيرون ميآورند و بين ركن و مقام با او بيعت ميكنند . لشكرى از شام به سوى او ارسال ميشود كه چون به بيابان ميرسند در زمين فرو ميروند .
گروههاى عراق و ابدال شام نزد او ميآيند و بيعت ميكنند . او گنجها را بيرون ميآورد ، اموال را قسمت ميكند و اسلام را در زمين حكمفرما ميكند . »
مسند احمد 6 / 316 و / 285 رواياتى در اين موضوع ميآورد ، وى از ام سلمه نقل ميكند : « رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) إنّا لله و إنّا إليه راجعون گويان از خواب برخاستند ، من گفتم : اى رسولخدا ! چه شده است ؟ فرمودند : گروهى از امّتم به زمين فرو ميروند . آنان به سمت مردى ارسال ميشوند و او به مكه ميآيد . خداوند آنان را از دستيابى به او منع ميكند و آنان را در زمين
فرو ميبرد . همه در يك جا از بين ميروند ، لكن متفاوت برانگيخته خواهند شد .
هنگامى كه از علت اين مطلب پرسيدم فرمودند : زيرا برخى از آنها را مجبور كردهاند و با ناخوشايندى ميآيد . »
المعجم الاوسط 6 / 222 از ام سلمه : « شخصى به حرم پناه ميبرد و مردمان بسان پرندگان پراكنده بر گرد او جمع ميشوند تا آنكه سيصد و سيزده نفر كه زنانى در ميان آنهايند گرد آيند . او بر هر جبار و جبار زادهاى فائق ميآيد و چنان عدل را آشكار ميسازد كه زندگان آرزوى حيات مردگان را خواهند داشت . »
البدء و التاريخ 2 / 178 مينگارد : « در روايت است كه رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) فرمودند : مدينه را در بهترين وضع رها ميكنيد تا آنكه سگ بيايد و يك پاى خود را بر ستون مسجد بالا گيرد تا ادرار كند ، اصحاب پرسيدند : اى رسولخدا ! آن روز ميوهها از آن كيست ؟ فرمودند : درندگان و پرندگان روزى طلب .
در گزارشى آمده است : لشكر سفيانى به قصد مكه ميآيند . آنان به جايى كه بيداء نام دارد ميرسند . پس منادى از آسمان ندا ميكند : اى آسمان ! اينان را نابود كن ، و آنان در زمين
فرو ميروند و تنها دو نفر از قبيلهى كلب كه صورتهايشان به پشت برگشته نجات مييابند .
فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 548
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٥٤٨