آنگاه خواندند : أُولَئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللهُ فَأَصَمَّهُمْ ، اينان همان كسانند كه خدا آنان را لعنت نموده و ناشنواشان كرده ؛ نسبت به دين [ ناشنواشان كرده ] ، وَأَعْمَى أَبْصَارَهُم ، ( 1 ) و چشمهايشان را نابينا كرده است ؛ از وصي . إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ ، بيگمان كسانى كه [ به حقيقت ] پشت كردند ؛ پس از ولايت حضرت علي ( عليه السلام ) ، مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطَانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلَى لَهُمْ ، ( 2 ) پس از آنكه [ راه ] هدايت بر آنان روشن شد ، شيطان آنان را فريفت و به آرزوهاى دور و درازشان انداخت . وَالَّذِينَ اهْتَدَوْا ، و آنان كه هدايت شدند ؛ به ولايت حضرت علي ( عليه السلام ) ، زَادَهُمْ هُدي ، آنان را هر چه بيشتر هدايت بخشيد ؛ چرا كه امامان پس از او و قائم ( عليهم السلام ) را به آنها شناساند ، وَآتَاهُمْ تَقْوَاهُمْ ، ( 3 ) و پرهيزگاريشان [ و يا محافظتشان ] داد ؛ امان از آتش . »
فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 477
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٤٧٧
خصال 2 / 610 از ابو بصير و محمد بن مسلم از امام صادق ( عليه السلام ) روايت ميكند : « پدرم از جدّم از پدرانم ( عليهم السلام ) برايم روايت كرد كه اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) در يك مجلس چهارصد باب كه به صلاح دين و دنياى مسلمان است را به يارانش آموخت . . . در آن آمده است : منتظر فرج باشيد و از رحمت خدا نوميد نگرديد ، چرا كه محبوبترين اعمال نزد خداى عزوجل انتظار فرج است تا زمانى كه بندهى مؤمن بر آن استوار مانَد . . .
كسى كه منتظر امر ما باشد همسان كسى است كه در راه خدا در خون خود غلطيده باشد . »
هامش
( 1 ) . همان / 23
( 2 ) . همان / 25
( 3 ) . همان / 17