تفسير عياشى 2 / 20 از احمد بن محمد نقل مي‌كند : « امام رضا ( عليه السلام ) فرمودند : صبر و انتظار فرج چه نيكوست ، آيا سخن عبد صالح را نشنيده‌اي : فانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ ، ( 1 ) پس منتظر باشيد كه من [ هم ] با شما از منتظرانم . » كمال الدين 2 / 645 از محمد بن فضيل روايت مي‌كند : « از امام رضا ( عليه السلام ) درباره‌ى مطلبى پيرامون فرج سؤال كردم ، ايشان فرمودند : آيا نمي‌دانى انتظار فرج از فرج است ؟ خداوند مي‌فرمايد : فانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ ، پس منتظر باشيد كه من [ هم ] با شما از منتظرانم . » كافى 1 / 371 از ابو بصير نقل مي‌كند : « به امام صادق ( عليه السلام ) گفتم : فدايت شوم ، فرج چه زمانى است ؟ فرمودند : اى ابو بصير ! آيا تو از دنيا خواهان هستي ؟ هر كسى كه اين امر را بشناسد ، با انتظارى كه مي‌كشد فرج براى او حاصل است . » تفسير قمى 1 / 384 : « سخن خدا : هَلْ يَنْظُرُونَ إِلا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ أَوْ يَأْتِي أَمْرُ رَبِّكَ ، ( 2 ) آيا جز اينكه فرشتگانِ [ جان‌ستان ] به سويشان آيند ، يا فرمان پروردگارت دررسد ، انتظارى مي‌برند ؟ ؛ [ فرمان پروردگارت ] از عذاب ، مرگ و خروج قائم . كَذَلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللهُ وَلَكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ، كسانى كه پيش از آنان بودند [ نيز ] اين گونه رفتار كردند ، و خدا به ايشان ستم نكرد ، بلكه آنان به خود ستم مي‌كردند . و اين فرموده : فَأَصَابَهُمْ سَيِّئَاتُ مَا عَمِلُوا وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ، ( 3 ) پس [ كيفر ] بدي‌هايى كه كردند به آنان رسيد ، و آنچه مسخره‌اش مي‌كردند آنان را فرا گرفت ؛ يعنى عذاب در رجعت . »