تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 407

مساهمون:

ص٤٠٧

مظلومانى كه خداوند اذن نبرد به آنان داده

غيبت نعمانى / 241 از امام صادق ( عليه السلام ) : « ايشان درباره‌ى آيه‌ي : أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ ، ( 1 ) به كسانى كه جنگ بر آنان تحميل شده ، رخصت [ جهاد ] داده شده ، چرا كه مورد ظلم قرار گرفته‌اند ، و البته خدا بر پيروزى آنان سخت تواناست ، فرمودند : اين آيه در مورد قائم ( عليه السلام ) و ياران اوست . » ( 2 )

وعده داده شدگان به نصر

تفسير قمى 2 / 14 : « إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لأَنْفُسِكُمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ الآخِرَةِ ، ( 3 ) اگر نيكى كنيد به خود نيكى كرده‌ايد ، و اگر بدى كنيد به خود [ بد نموده‌ايد ] ، و چون تهديد آخر فرا رسد ؛ مقصود قائم ( عليه السلام ) و ياران اوست . » ( 4 ) كافى 8 / 255 : « امام صادق ( عليه السلام ) درباره‌ى اين آيه : وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَاناً فَلَا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنْصُوراً ، ( 5 ) و هركس مظلوم كشته شود ، به سرپرست وى قدرتى داده‌ايم ، پس [ او ] نبايد در قتل زياده‌روى كند ، زيرا او يارى شده است ، فرمودند : اين ، در مورد حسين ( عليه السلام ) فرود آمد . اگر ولى او در ازاى [ خون ] او اهل زمين را بكشد ، زياده روى نكرده است . »

آنان كسانى هستند كه پس از مظلوم واقع شدن انتقام مي‌گيرند

تفسير فرات / 150 از امام باقر ( عليه السلام ) : « ايشان درباره‌ى اين آيه : وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ ، ( 6 ) كسانى كه پس از ستمى كه بر آنها رفته باشد انتقام مي‌گيرند ، فرمودند : قائم و يارانش . خداوند مي‌فرمايد : فَأُولَئِكَ مَا عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ ، راه [ سرزنشى ] بر آنان نيست ؛ زمانى كه قائم قيام كند و از بني‌اميه ، تكذيب كنندگان و نواصب انتقام بگيرد ، و اين همان فرموده‌ى

هامش
( 1 ) . سوره‌ى حج / 39
( 2 ) . و نيز بحار الانوار 51 / 58 ، تأويل الآيات 1 / 338 ، اثبات الهداة 3 / 563 و المحجة / 142
( 3 ) . سوره‌ى اسراء / 7 و ظاهر آيه خطاب به بني‌اسرائيل است .
( 4 ) . و نيز البرهان 2 / 409 و بحار الانوار 51 / 45
( 5 ) . سوره‌ى اسراء / 33
( 6 ) . سوره‌ى شورى / 42 - 41
فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 407 | الشيخ علي الكوراني العاملي