در آيه‌ى ديگر مي‌فرمايد : فَإِنْ يَكْفُرْ بِهَا هَؤُلاءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْماً لَيْسُوا بِهَا بِكَافِرِينَ ، ( 1 ) و اگر اينان بدان كفر ورزند ، بي‌گمان گروهى را بر آن مي‌گماريم كه بدان كافر نباشند . [ امام ( عليه السلام ) فرمودند : ] اهل اين دو آيه يكى هستند . » ( 2 ) تفسير على بن ابراهيم ( رحمه الله ) 1 / 170 : « يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ ؛ خطاب با آن دسته از اصحاب پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) است كه حقّ خاندان ايشان را غصب كردند و از دين خدا بازگشتند . فَسَوْفَ يَأْتِي اللهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ ؛ در شأن قائم ( عليه السلام ) و يارانش نازل شد ، [ همان كسانى كه ] يجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللهِ وَلا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ . »

تفسير عياشى 2 / 156 از امام صادق ( عليه السلام ) نقل مي‌كند : « در مورد آيه‌ي : قَالَ لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ ، ( 3 ) [ لوط ] گفت : كاش براى مقابله با شما قدرتى داشتم يا به تكيه‌گاهى استوار پناه مي‌جستم ، فرمودند : مقصود از قدرت ، قائم ( عليه السلام ) است و تكيه گاه استوار سيصد و سيزده يار ايشان . » ( 4 ) كمال الدين 2 / 673 از ابو بصير از امام باقر ( عليه السلام ) روايت مي‌كند كه فرمودند : « اين سخن جناب لوط با قومش : لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ ، تنها ، تمنّا و آرزوى آن است كه كاش توان قائم ( عليه السلام ) را داشت ، و تنها صولت و اقتدار ياران آن حضرت را ياد نمود كه هريك از آنان توان چهل مرد ، و قلبى سخت‌تر از پاره‌هاى آهن خواهد داشت . آنها اگر از كنار كوه‌هاى آهنين عبور كنند آن را از بيخ مي‌كنند ، و شمشيرهايشان را تا زمانى كه خداوند عز وجل رضايت دهد در نيام نخواهند كرد . » ( 5 )