تفسير عياشى 1 / 326 از سليمان بن هارون نقل مي‌كند : « به امام باقر ( عليه السلام ) گفتم : برخى از عجليه ( 1 ) بر اين باورند كه شمشير رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) نزد عبدالله بن حسن است ، ايشان فرمودند : به خدا قسم نه او و نه پدرش آن را [ حتى ] با يك چشمشان نديده‌اند ، مگر آنكه پدرش آن را در حضور امام‌حسين ( عليه السلام ) ديده باشد . آن شمشير براى صاحب امر [ امامت ] محفوظ است و ذخيره شده ، پس ديگر به اين سو و آن سو نرو ، زيرا به خدا سوگند حق واضح است . به خدا قسم اگر اهل آسمان و زمين گرد هم آمده بر آن شوند كه اين امر را از جايگاهى كه خدا در آن قرار داده برگردانند ، نخواهند توانست ، و اگر همه‌ى مردم به كفر در آيند و احدى [ بر ايمان ] باقى نماند ، خداوند براى اين منصب كسى را خواهد آورد كه شايستگى آن را داشته باشد . در ادامه فرمودند : آيا سخن خدا را نمي‌شنوي : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللهِ وَلا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ، ( 2 ) اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، هر كس از شما از دين خود برگردد ، پس خدا گروهى [ ديگر ] را خواهد آورد كه آنان را دوست مي‌دارد و آنان او را دوست مي‌دارند . [ اينان ] با مؤمنان فروتن ، [ و ] بر كافران سرفرازند . در راه خدا جهاد مي‌كنند و از سرزنش هيچ ملامتگرى نمي‌هراسند . اين فضل خداست . آن را به هر كه بخواهد مي‌دهد ، و خدا گشايشگر داناست .