بين ركن و مقام با قائم بيعت مي‌كنند ؛ نجيبان كه اهل مصرند ، ابدال كه اهل شام هستند و اخيار كه اهل عراقند در ميان آنها هستند . پس ايشان آن مقدار كه خداوند بخواهد خواهد ماند . » ( 1 ) تهذيب ابن عساكر 1 / 62 از حضرت علي ( عليه السلام ) روايت مي‌كنند : « قبة الاسلام در كوفه است ، [ محل ] هجرت مدينه ، نجيبان در مصرند ، و ابدال كه اندك هستند در شام . » تهذيب تاريخ دمشق 1 / 63 مي‌نويسد : « ابدال از شام ، نجيبان از مصر و اخيار از اهالى عراق هستند . ابو طفيل گويد : حضرت امير ( عليه السلام ) خطبه خواندند و از خوارج سخن به ميان آوردند ، مردى برخاست و اهل شام را لعنت كرد ، ايشان فرمود : واى بر تو نفرين عمومى نكن ، اگر لعن مي‌كنى فلانى و پيروانش را لعنت كن ، زيرا ابدال و نجيبان اهل شام هستند . »

درباره‌ى حضور برخى زنان در ميان ياران ايشان دو روايت داريم ، يكى در دلائل الامامة / 259 از مفضل بن عمر : « از امام صادق ( عليه السلام ) شنيدم كه سيزده زن همراه قائم ( عليه السلام ) خواهند بود ، گفتم : كارشان چيست ؟ فرمودند : مجروحان را مداوا و به بيماران رسيدگى مي‌كنند ، همان گونه كه با رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) بودند . عرض كردم : آنان را نام بريد ، فرمودند : قنواء بنت رشيد ، ام ايمن ، حبابه‌ى والبيه ، سميه مادر عمار بن ياسر ، زبيده ، ام خالد احمسيه ، ام سعيد حنفيه ، صبانه‌ى ماشطه و ام خالد جهنيه . » ( 2 ) اين روايت نه زن را ياد مي‌كند كه زنده مي‌شوند و ازقبرها بيرون مي‌آيند تا به مداواى مجروحان بپردازند ، البته در آن نيامده كه اينان وزيران امام مهدي ( عليه السلام ) هستند . تفسير عياشى 1 / 65 از جابر جعفى از امام باقر ( عليه السلام ) روايتى مفصّل و با اهميت مي‌آورد و در آن تصريح شده كه پنجاه زن از خواص ياران آن حضرت هستند ، اين حديث سخن از حركت امام ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) از مدينه تا به مكه ، آغاز ظهور مقدّس ، سخنرانى در مسجد الحرام و حركت به مدينه و