فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 366

اهل‌بيت قيام كند . در آن هنگام خداوند متعال آنان را بر مي‌انگيزد و گروه گروه لبيك گويان همراه او مي‌آيند . پس اهل باطل دچار ترديد مي‌شوند ، آنان كه خود را به گزاف [ به حق ] منتسب مي‌كنند از ميان مي‌روند ، و مقرّبان نجات مي‌يابند . حسن بن سليمان صاحب المحتضر در ادامه مي‌نويسد : اين حديث دلالت دارد كه روح بعد از خروج از بدن در قالبى قرار مي‌گيرد ، و خوردن و آشاميدن و تكلّم كه در اين حديث آمده است شاهد آن مي‌باشد . » غيبت شيخ طوسى / 103 از عبد الاعلى آل سام : « با امام صادق ( عليه السلام ) هم مسير شدم تا به روحاء رسيديم . ايشان بر كوهى كه در آنجا بود مشرف شدند و فرمودند : اين كوه را مي‌بيني ، اين كوهى است كه رضوَى ناميده مي‌شود و از جبال فارس بود ، ما را دوست داشت لذا خداوند آن را نزد ما انتقال داد . در آن تمام درختانى است كه ميوه مي‌دهد و دو بار فرمودند : چه خوب پناهى است براى هراسان . بدان ! كه صاحب اين امر در آن دو غيبت دارد ، يكى كوتاه است و ديگرى طولاني . » ( 1 ) بحار الانوار 52 / 306 از كتاب الغيبة اثر سيد على بن عبد الحميد از امام سجاد ( عليه السلام ) نقل مي‌كند كه در حديثى طولانى در مورد خروج امام مهدي ( عليه السلام ) فرمودند : « آنگاه به كوه رضوَى مي‌آيد . پس حضرت محمد و حضرت علي ( عليهما السلام ) مي‌آيند و براى او پيمان نامه‌اى مي‌نويسند ، تا آن را براى مردمان قرائت كند . سپس به مكه مي‌رود و مردم در آنجا گرد مي‌آيند . » ( 2 ) معجم البلدان 3 / 51 درباره‌ى كوه رضوَى مي‌نويسد : « رضوَى يك روز با ينبع و هفت مرحله با مدينه فاصله دارد . . . كوهى است بلند كه درّه‌هايى دارد ، من آن را از ينبع ديده‌ام و سبز به نظر مي‌رسيد . كسى كه در درّه‌هاى آن گشته بود به من خبر داد كه آب‌ها و درختان بسيارى دارد . اين كوهى است كه كيسانيه مي‌پندارند محمد بن حنفيه در آن اقامت دارد ، زنده است و روزى مي‌خورد . »