بلاذرى در انساب الاشراف 2 / 202 و سمعانى در انساب 1 / 207 اشعار كثير و سيد حميرى را كه در آغاز به امامت محمد بن حنفيه اعتقاد داشتند نقل ميكنند ، كثير سروده :
ألا إن الأئمة من قريش ولاة الحق أربعة سواءُ
علي والثلاثة من بنية هم الأسباط ليس بهم خفاء
فسبطٌ سبط إيمان وبرّ وسبط غيّبته كربلاء
وسبط لا تراه العين حتى يقود الخيل يقدمها اللواء
تغيب لا يرى فيهم زماناً برضوى عنده عسل وماء
بدانيد كه امامان و صاحبان حق چهار نفر و از قريشند
على و سه پسرش كه اسباط هستند ، و ابهامى در آن نيست
يك سبط [ امام حسن ( عليه السلام ) ] سبط ايمان و نيكى است ، و سبط ديگر در كربلا مدفون شد
و سبط سوم را ديدهاى نميبيند ، تا آنكه لشكرى را كه پرچمى در پيش دارد رهبرى كند
او غائب شده است و مدّتى ناپديد خواهد ماند ، و در رضوَى از عسل و آب روزى ميخورد
سيد حميرى نيز ميسرايد :
أيا شعب رضوى ما لمن بك لا يرى ويهيج قلبي الصبابة أولقُ
حتى متى وإلى متى و كم المدي ؟ يا ابن الوصي وأنت حي ترزق
اى درهى رضوَى چرا كسى كه در توست آشكار نميشود كه اشتياق ديدار او دلم را به جنون
كشانده است
اى پسر وصي ! تا چه زمانى و به چه مدّتى زندهاى و روزى ميخوري ؟
البته سيد حميري ( رحمه الله ) از مذهب كيسانيه عدول كرد و به مذهب حقّ اثنا عشرى در آمد و سرود :
فلما رأيت الناس في الدين قد غووا تجعفرت باسم الله فيمن تجعفروا
وناديت باسم الله والله أكبرُ وأيقنت أن الله يعفو ويغفرُ
هنگامى كه ديدم مردمان از دين گمراه شدهاند با نام خدا جعفرى شدم
نام خدا را - كه بزرگتر است - بر زبان آوردم و يقين كردم كه او در ميگذرد و ميآمرزد . . .
كيسانيه به كيسان - كه از وزراى مختار بود - منسوب است . آنان احاديث پيامبر اكرم
فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 367
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٣٦٧