مردى از شرق از مُضر حكومت را در دست ميگيرد . او مردمان را از دين خارج ميكند و به وادى كفر ميكشاند . در بين النهرين جنگ سختى با اهل يمن ميكند ، و خداوند او و يارانش را شكست ميدهد . »
نگارنده : اين عبارات و دهها نمونه از اين قبيل همه از بافتههاى كعبالاحبار كه آنها را در راستاى اهداف پليد خود در ميان مسلمانان ترويج كرد ، ناشى ميشود . او وعدهها و تهديدات خود را بر سر قبائل يمن فرو ريخت .
او با داستان سراييهايش بشارت نبوى به برپايى دولت عدل الهى را به باد تمسخر گرفت ،
و از اين رهگذر به تكذيب آنها پرداخت ، و چنين تصوير كرد كه خيلى زود امام مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) از دنيا ميرود و ستم و جور بار ديگر رخ خواهد نمود !
يمانى كعبالاحبار بعد از مهدي ( عليه السلام ) باقى ميماند و قريش را از ميان ميبرد
الفتن 1 / 402 از ارطاة : « به من خبر رسيده كه مهدى چهل سال زندگى ميكند ، آنگاه در بسترش ميميرد . در ادامه مردى از قحطان كه دو گوشش سوراخ است خروج ميكند و چونان مهدى رفتار خواهد كرد . وى بيست سال درنگ ميكند و بعد كشته ميشود . سپس مردى از اهلبيت پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) كه راه يافته و نيكو سيرت است قيام و شهر قيصر را فتح ميكند ، و او آخرين امير از امت پيامبر است . در زمان او دجّال خروج ميكند و مسيح فرود ميآيد .
همو گويد : بر دستان اين خليفهى يمانى قسطنطنيه و روم فتح خواهد شد . در عصر او دجّال خروج خواهد كرد و مسيح فرود خواهد آمد . »
همان / 405 از كعب : « در حكومت قحطانى قضاعه و حمير در حمص با هم خواهند جنگيد . علّت اين جنگ آن است كه امير حمص كه مردى از كنده است به دست قضاعه كشته ميشود و آنان سرش را بر درختى در مسجد ميآويزند و اين امر موجب خشم حمير ميشود . از اين رو نبردى سخت ميان آنان در ميگيرد ، چنان كه تمامى خانههاى اطراف آن مسجد را ويران ميكنند تا بتوانند در مقابل يكديگر صف آرايى كنند . »