فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 257

فرزندان محمد بن حنفيه نيز چنين پندارى دارند ! امام ( عليه السلام ) فرمودند : به خدا سوگند ما صاحبان منصب امامت هستيم و قائم در ميان ماست ، منصور و سفاح نيز از ما هستند ، خداوند تعالى مي‌فرمايد : وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَاناً ( 1 ) ، و هر كس مظلوم كشته شود ، به سرپرست وى قدرتى [ براى قصاص ] داده‌ايم ؛ ما ولى حسين بن علي ( عليهما السلام ) و بر دين او هستيم . » ( 2 ) كمال الدين 2 / 358 از مفضل بن عمر روايت مي‌كند : « از امام صادق ( عليه السلام ) درباره‌ى اين آيه : وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ ( 3 ) ، و چون ابراهيم را پروردگارش با كلماتى بيازمود ، و وى آن همه را به انجام رسانيد ، سؤال كردم كه اين كلمات چه بود ؟ فرمودند : كلماتى بود كه آدم از پروردگارش دريافت كرد و به خاطر آن خدا توبه‌اش را پذيرفت . آدم گفت : به حق محمد و على و فاطمه و حسن و حسين از تو مي‌خواهم كه توبه‌ى مرا بپذيري ، خدا هم توبه او را پذيرفت ، او بسيار توبه پذير و مهربان است . عرض كردم : اى پسر رسول‌خدا ! معناى اينكه « همه را به انجام رسانيد » چيست ؟ فرمودند : يعنى اين كلمات را تا قائم كه دوازده امام و نه تن آنان از نسل امام‌حسين ( عليه السلام ) هستند ادامه داد . عرض كردم : يابن رسول الله ! درباره‌ى اين آيه : وَجَعَلَهَا كَلِمَةً بَاقِيَةً فِي عَقِبِهِ ( 4 ) ، و آن را در فرزندان خود گفتارى جاودان كرد ، بفرماييد ؟ فرمودند : مقصود امامت است كه خدا آن را تا روز قيامت در نسل امام حسين ( عليه السلام ) قرار داد . پرسيدم : با اينكه امام حسن و امام حسين ( عليهما السلام ) هر دو فرزند و نواده‌ى رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) و سرور جوانان اهل بهشت‌اند ، چرا امامت در نسل امام‌حسين ( عليه السلام ) قرار گرفت و نه در نسل امام حسن ( عليه السلام ) ؟ فرمودند : موسى و هارون ، نبي ، رسول و برادر بودند ، ولى خداى عزوجل نبوّت را در صلب