اما روايات منابع اهلسنت دربارهى يمانى و قحطاني ( 1 ) تعارض دارند . برخى ظهور او را قبل از ظهور امام ( عليه السلام ) ميداند و برخى بعد از آن ، بعضى او را همان مهدى معرفى ميكند و در مقابل بعضى ديگر آن را انكار مينمايد . اختلافى كه در عهد امويان در ميان اعراب جنوب يعنى يمنيها و اعراب شمال يعنى قريشيان بالا گرفت ، در آنها آشكار ميگردد .
تربيت شيعه براى رويارويى با فتنه و انتظار حضرت مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف )
كفاية الاثر / 260 از مسعده روايت ميكند : « نزد امام صادق ( عليه السلام ) بودم كه پيرمرد كهنسالى با قامتى خميده در حالى كه بر عصايش تكيه داشت ، خدمت حضرت رسيد . او سلام كرد و امام ( عليه السلام ) جواب سلام او را دادند . آنگاه پيرمرد عرض كرد : يابن رسول الله ! دستت را بده تا ببوسم ، امام دستشان را به طرف او بردند و پيرمرد بوسيد و گريست . حضرت فرمودند : چرا گريه ميكني ؟ عرضه داشت : فدايت شوم ، صد سال است كه در انتظار قائم شما هستم ، ميگويم اين ماه و اين سال ظهور ميكند . سنّم بالا رفته ، استخوانم خرد و مرگم نزديك شده است ،
اما آنچه را كه دوست دارم نميبينم . شما را كشته و آواره ميبينم ولى دشمنانتان را در حالى كه با پر و بال ميپرند ، حال چگونه نگريم ؟
در اين هنگام ديدگان امام صادق ( عليه السلام ) گريان شد ، سپس فرمودند : اى پيرمرد ! اگر خداوند تو را آن قدر عمر داد كه قائم ما را ببيني ، در بالاترين درجات بهشت با ما همراه خواهى بود .
و اگر مرگ تو فرا رسد ، روز قيامت با ثقل حضرت محمد ( صلى الله عليه وآله ) - كه ماييم - خواهى آمد .
رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) فرمودند : دو چيز گران بها در ميان شما باقى ميگذارم ، پس به آنها تمسك كنيد تا هرگز گمراه نگرديد : كتاب خدا و عترتم اهلبيتم .
پيرمرد گفت : بعد از شنيدن اين روايت ، ديگر باكى ندارم .
امام ( عليه السلام ) فرمودند : اى پيرمرد ! همانا قائم ما از نسل حسن [ عسكرى ] است و او از نسل على [ النقى ] ، على از نسل محمد [ تقى ] خواهد بود و محمد از نسل علي ، على از اين پسرم به دنيا ميآيد - و به حضرت موسى كاظم ( عليه السلام ) اشاره نمودند - و اين هم از نسل من است . ما
هامش
( 1 ) . قحطان جدّ اعلاى يمنيان و قحطانى بدان منتسب است .