ابوعبد الله حسين بن احمد حامدى بزّاز معروف به غلام ابو على بن جعفر ، معروف به ابن زهومهى نوبختى كه پيرمردى گوشه گير بود برايم گفت : از روح بن ابو القاسم بن روح شنيدم : هنگامى كه محمد بن على شلمغانى كتاب التكليف را نگاشت ، شيخ ابو القاسم فرمود : كتاب را بياوريد تا ببينم . آن را نزد ايشان آوردند و از ابتدا تا انتهاى آن را خواند ، آنگاه فرمود : هرچه در آن است از امامان ( عليهم السلام ) روايت شده است ، مگر دو يا سه مورد كه بر ايشان دروغ بسته است ، خدايش لعنت كند .
جماعتي ، از ابو الحسن محمد بن احمد بن داود ، و ابوعبد الله حسين بن على بن حسين بن موسى بن بابويه روايت ميكنند : يكى از اشتباهات محمد بن على [ شلمغاني ] در مذهب ، آن است كه در باب گواهى آمده است ، وى از عالم ( عليه السلام ) روايت ميكند : اگر برادر مؤمنت بر گردن مردى حقّى داشت ، ولى او را از آن بازداشت ، و تنها يك شاهد ثقه در بين بود ، به آن شاهد رجوع و دربارهى گواهياش پرسش ميكني ، پس چون نزد تو گواهى داد ، تو هم به همراه و بسان او نزد حاكم گواهى ميدهي ، تا حقّ شخصى مسلمان از بين نرود . اين عبارت طبق نقل ابن بابويه است .
ابن بابويه گويد : اين دروغى است كه او گفته و ما چنين حكمى را سراغ نداريم .
در موضعى ديگر نيز گفته : وى دروغ گفته است .
توقيعى كه در لعن وى صادر شد ؛ جماعتي ، از ابو محمد هارون بن موسي ، از محمد بن همام نقل كردند : به واسطهى شيخ ابو القاسم حسين بن روح - كه خدايش رضا باشد - در ذى الحجه سال 312 در لعن ابن ابى عزاقر صادر شد و مركب آن هنوز خشك نشده است .
جماعتي ، از ابن داود برايمان گزارش كردند : توقيعى به واسطهى حسين بن روح دربارهى شلمغانى صادر شد ، و ايشان نسخهى آن را در ذى الحجه سال 312 براى ابو على بن همام فرستادند .
ابن نوح گويد : ابو الفتح احمد بن ذكا غلام على بن محمد بن فرات ( رحمه الله ) نقل ميكند :
ابو على بن همام بن سهيل ، براى ما از توقيعى خبر داد كه در ذى الحجه سال 312 صادر شده بود .
فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 1188
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص١١٨٨