فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 1118

تا آنكه با تصريح بر او ، اين امر به دو انتقال يافت . در مورد ايشان اختلافى در نگرفت و ترديدى رخ نداد مگر از سوى كسى كه در آغاز از فرمان پدرم آگاهى نداشته است ، و اطلاع ندارم كسى از شيعه در مورد او دچار ترديد شده باشد . من اين مطلب را از تنى چند از بنى نوبخت - كه خدا رحمتشان كند - نيز شنيده‌ام ، كسانى چون ابو الحسن بن كبرياء و ديگران . جماعتي ، از ابو العباس بن نوح برايم نقل كردند : به دست خطّ محمد بن نفيس كه در اهواز نوشته بود چنين يافتم : نخستين نامه‌اى كه از ابو القاسم - كه خدايش راضى باشد - [ از ناحيه ] آمد اين است : ما او را مي‌شناسيم ، خدا تمام خير و رضوان خويش را به دو بشناساند و با توفيق ياري‌اش دهد ، از نامه‌اش آگاه شديم ، به دو اعتماد داريم ، او نزد ما مقام و جايگاهى دارد كه موجب مسرّت اوست ، خدا در احسانِ بر او بيفزايد كه ولى تواناست ، و الحمد لله لا شريك له و صلّى الله على رسوله محمد و آله وسلّم تسليما كثيراً . اين نامه در روز يكشنبه شش شب گذشته از شوال سال سيصد و پنج رسيد . » شيخ طوسي ( رحمه الله ) در ادامه برخى توقيعات را نقل مي‌كند . غيبت شيخ طوسى / 447 : « محمد بن عثمان بن سعيد عمرى كه ابو جعفر كنيه دارد و پدرش ابو عمرو ، هر دو نماينده‌ى صاحب الزمان ( عليه السلام ) بودند و نزد شيعيان منزلتى بزرگ داشتند . » كمال الدين 2 / 510 تسليت امام عصر ( عليه السلام ) به محمد بن عثمان در وفات پدرش ( رحمه الله ) را نقل مي‌كند . ( 1 ) علامه‌ى حلي ( رحمه الله ) در خلاصه / 220 : « عثمان بن سعيد : . . . وى شخصيتى مورد وثوق و جليل القدر است كه نمايندگى امام‌عسكري ( عليه السلام ) را عهده‌دار بوده است . در علت نامگذارى او به عَمرى اختلاف است ، گفته شده كه وى پسر دختر ابو جعفر عمرى - كه خدا از او راضى باشد - بوده و به جدّش منتسب شده است ، برخى نيز گويند : امام‌عسكري ( عليه السلام ) فرمودند : در كسى [ نام ] عثمان و [ كنيه‌ي ] ابو عمرو جمع نمي‌شود ، و فرمان دادند كنيه‌اش شكسته شود ، لذا