خصال 2 / 572 از مكحول از اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) روايت مي‌كند : « به خاطر سپارندگان از ياران پيامبر محمد ( صلى الله عليه وآله ) مي‌دانند كه در ميان آنان كسى نيست كه منقبتى داشته باشد جز آنكه من نيز با او شريك هستم و بر او برترى دارم ، و من هفتاد منقبت دارم كه احدى از آنها با من در آن شراكت ندارد . من گفتم : يا اميرالمؤمنين ! آنها را برايم بيان بفرماييد ، فرمودند : . . . اما پنجاه و سوم ؛ خداوند تبارك و تعالى دنيا را به پايان نمي‌رساند تا آنكه قائم از ما قيام كند ، دشمنان ما را مي‌كشد ، جزيه نمي‌پذيرد ، صليب و صنم را در هم مي‌شكند ، جنگ پايان مي‌پذيرد ، براى دريافت مال فراخوان مي‌دهد ، و آن را به تساوى قسمت مي‌كند ، و در ميان رعيت به عدالت رفتار مي‌نمايد . » نگارنده : در فصل : ( ثابت قدمان تا ظهور امام مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) ) ، احاديثى در تفسير آيه‌ي : حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا ( 1 ) ، تا در جنگ ، اسلحه بر زمين گذاشته شود [ و به پايان رسد ] ، گذشت ، كه در روايات سنى به نزول مسيح ( عليه السلام ) و خروج دجال تفسير شده است . كافى 5 / 10 از امام صادق ( عليه السلام ) روايت مي‌كند : « شخصى از دوستداران ما از پدرم ( عليه السلام ) در مورد جنگ‌هاى اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) سؤال كرد ، ايشان فرمودند : خدا محمد ( صلى الله عليه وآله ) را با پنج شمشير