فرستاد ، سه شمشير آخته است و تا زمانى كه جنگ [ ها ] پايان يابد در غلاف نخواهد شد ، جنگ [ ها ] هم پايان نمي‌گيرد تا آنكه خورشيد از مغرب طلوع كند ، پس چون خورشيد از مغرب سر بر آورد همه‌ى مردم آن روز ايمان مي‌آورند ، ولى در آن روز لَا يَنْفَعُ نَفْساً إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آَمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْراً ، ( 1 ) كسى كه قبلاً ايمان نياورده يا خيرى در ايمان آوردن خود به دست نياورده ، ايمان آوردنش سود نمي‌بخشد . يك شمشير پيچيده است و يكى هم در غلاف قرار دارد ، بيرون كشيدن آن توسّط غير ماست و حكم آن به ما رجوع دارد [ و مربوط مي‌شود ] . . . »

تفسير عياشى 1 / 292 از جابر روايت مي‌كند : « امام باقر ( عليه السلام ) در مورد اين آيه : الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ ، ( 2 ) امروز كسانى كه كافر شده‌اند ، از [ كارشكنى در ] دين شما نوميد گرديده‌اند ، پس ، از ايشان نترسيد و از من بترسيد ، فرمودند : روزى كه قائم ( عليه السلام ) قيام كند بني‌اميه نوميد شوند ، پس آنان كسانى هستند كه كافر شده‌اند ، از آل محمد ( عليهم السلام ) نوميد شده‌اند . »

كمال الدين 2 / 340 از داود بن كثير رقى نقل مي‌كند : « امام صادق ( عليه السلام ) درباره‌ى اين آيه : الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ ، ( 3 ) آنان كه به غيب ايمان مي‌آورند ، فرمودند : [ يعني ] كسى كه اقرار مي‌كند قيام قائم حق است . » تأويل الآيات 1 / 31 از امام باقر ( عليه السلام ) روايت مي‌كند : « ألم ، و هر حرف بريده در قرآن ، از حروف اسم اعظم خداست ، و رسول و امام آنها را به هم مي‌پيوندند و بدان دعا مي‌كنند و اجابت مي‌شوند .