« هركس سورهء حم عسق را بخواند ، خداوند در روز قيامت او را بر مىانگيزد ، در حالى كه صورتش همچون برف ( سفيد ) يا خورشيد ( نورانى ) است و چون در پيشگاه حق تعالى مىايستد ، خداوند خطاب به او مىفرمايد : بندهء من بر تلاوت اين سوره مداومت كردى تا اينكه مىفرمايد : او را به بهشت ببريد » . 1
1 . كشف الغطاء 3 / 478 ؛ المبسوط 1 / 108 ؛ وسائل الشيعة 6 / 254 .
شورى
شورى يكى از چهار مزهء اصلى .
از آن به مناسبت در باب طهارت و نكاح ياد كردهاند .
طهارت : شورى آب ، مانند آب دريا موجب خروج آب از وصف اطلاق نمىشود و در نتيجه عنوان آب مطلق ( - - - ) آب مطلق ) بر آن صادق خواهد بود . بنابر اين ، با آب شور نيز مىتوان وضو گرفت ، مگر آنكه شورى آن به قدرى زياد باشد كه عرفاً به آن آب مضاف ( - - - ) آب مضاف ) گفته شود . 1
نوشيدن آب شور مكروه است . 2
نكاح : برداشتن كام نوزاد با آب فرات ( - - - ) آب فرات ) و درصورت دسترس نداشتن به آن ، با آب شيرين مستحب است و اگر جز آب شور در اختيار نداشته باشد آن را با كمى خرما يا عسل آميخته و كام نوزاد را با آن بر مىدارد . 3
( - - - ) نمك )
1 . مجمع الرسائل ( عبادات ) / 104 ؛ صراط النجاة ( شيخ انصارى ) / 62 ؛ كلمة التقوى 1 / 1 - 2 * 2 . الكافى فى الفقه / 279 ؛ المهذب 2 / 431 * 3 . جواهر الكلام 31 / 252 - 253 .
شوط
شَوْط يك دور گرديدن گرد كعبه يا رفتناز صفا به مروه و بالعكس .
شوط در لغت به معناى يك بار حركت از مبدئى به مقصدى است . 1 كاربرد رايج آن در فقه در شمارش دورهاى طواف و سعى بين صفا و مروه است كه بر هر دور طواف گرد كعبه از ركن حجرالأسود تا همان ركن و نيز هر بار سعى بين صفا و مروه « شوط » اطلاق مىگردد .
( - - - ) طواف ) ( - - - ) سعى )
1 . لسان العرب و مجمع البحرين ، واژهء « شوط » .