تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 684

مساهمون:

ص٦٨٤

شعراء ؛ سوره

شعراء ؛ سوره بيست و ششمين سورهء قرآن كريم .

از آن به مناسبت در باب صلات سخن گفته‌اند . سورهء شعراء از طواسين ( - - - ) طواسين ) است كه خواندن آنها در شب جمعه مستحب مىباشد . 1 1 . تذكرة الفقهاء 4 / 117 ؛ وسائل الشيعة 7 / 411 .

شغار ؛ نكاح

شِغار ؛ نكاح : ازدواج دو زن با دو مرد بر اين‌اساس كه مهر هركدام ازدواج ديگرى باشد .

نكاح شغار كه در دوران جاهلى مرسوم بوده و پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله از آن نهى كرده ، عبارت است از اينكه هريك از دو ولىّ شرعى يا عرفى ، زنى را كه بر او ولايت دارد به ازدواج ديگرى درآورد و مهريهء هر يك را ازدواج ديگرى قرار دهد ، مانند اينكه يكى از دو ولىّ به ديگرى بگويد : دختر يا خواهرم را به همسرى تو در آوردم به شرط آنكه تو نيز دختر يا خواهرت را به همسرى من درآورى و مهر هر كدام ازدواج ديگرى باشد و طرف مقابل آن را بپذيرد . 1 شغار يا از « شَغْر » به معناى رفع و بلند كردن است كه ممكن است به تناسب رفع و برداشتن مهر باشد و يا از قبيل « شَغَرَ البَلَد » به معناى خالى شدن شهر از قاضى و حاكم ، كه به جهت خالى بودن عقد از مهر بدين اسم ناميده شده است . از اين عنوان به مناسبت در باب نكاح نام برده‌اند . 2 ازدواج شغار ، حرام و باطل است ؛ خواه به صورت دائم باشد يا موقّت . در حكم به بطلان تفاوت نمىكند كه مهر هر يك از دو ازدواج ، ازدواج ديگرى باشد يا اينكه مهر يكى ازدواج ديگرى و مهر ديگرى مالى معين باشد . البته با اين تفاوت كه در صورت نخست هر دو ازدواج باطل و در فرض دوم تنها ازدواج اول باطل است . 3 تزويج كردن هر يك از دو ولىّ ، زنى را كه بر او ولايت دارد به ديگرى با تعيين مهر جايز است . همچنين اگر يكى از دو طرف عقد - از باب مثال - دختر خود را با مهرى معين به ديگرى تزويج نمايد