قريش در تجديد بناى آن ، ديوارهاى كعبه را بر آنچه كه ابراهيم عليه السّلام پى ريخته بود ، بنا نهادند . مقدارى از ديوارها بالا آمد ، ليكن به جهت عدم كفايت هزينهء تعمير كه از هدايا ، نذورات و اموال پاك فراهم آمده بود ، ناگزير ادامهء ديوارها را مقدارى به سمت داخل بنا نمودند .
پس از بناى قريش ، كعبه چندين بار تجديد بنا شد . بناى كنونى بر اساس پى ريزى قريش است كه ديوارها از هر طرف حدود نيم متر عقبتر بنا شده است . براى اينكه براى طواف كنندگان اشكالى پيش نيايد پايين ديوارها را به ديوار كعبه متصل كرده و طرف بالاى آن را شيب دادهاند تا راه رفتن بر روى آن ممكن نباشد . 1 از احكام عنوان ياد شده در باب حج سخن گفتهاند .
شاذروان جزء كعبه است ؛ از اين رو ، واجب است طواف كننده آن را داخل طواف خود قرار دهد و چنانچه در حال طواف روى آن راه برود ، طوافش باطل است . 2
آيا چنانچه طواف كننده در موازات شاذروان دست خود را به ديوار كعبه بچسباند طوافش باطل مىشود يا نه ؟ مسئله محل اختلاف است . 3
1 . تذكرة الفقهاء 8 / 86 ؛ راهنماى حرمين شريفين 1 / 176 * 2 . جامع المقاصد 3 / 192 ؛ جواهر الكلام 19 / 299 ؛ المعتمد فى شرح المناسك 4 / 337 - 338 * 3 . جامع المقاصد 3 / 192 ؛ كشف اللثام 5 / 417 - 418 .
شارب
شارب موى پشت لب بالا كه به لب زيرين برسد .
آن مقدار از موى سبيل كه لبها را پوشانده شارب گويند . 1 برخى شارب را به خود سبيل نيز معنا كردهاند ؛ 2 ليكن برخى لغويان آن را نادرست دانستهاند . 3 بسيارى از آنان تنها همان معناى ذكر شده در شناسه را ذكر كردهاند . از احكام آن در بابهاى طهارت ، صلات ، حج و حجر سخن گفتهاند .
بلند گذاردن شارب و نچيدن آن مكروه و چيدن آن ، بويژه در روز جمعه تا بالاى خط لب رويين مستحب است ؛ 4