فرمود : « هركس مؤمنى را خوشحال كند ، مرا خوشحال كرده است و هركس مرا خوشحال كند ، خدا را خوشحال نموده است » . 2 و نيز در سخنى ديگر فرمود : « محبوبترين اعمال نزد خداوند عزوجل ، شاد كردن مؤمنان است » . 3 از امام عسكرى عليه السّلام نقل شده كه فرمود : « اظهار سرور و شادمانى نزد فرد غمگين خلاف ادب است » . 4
قضاوت كردن در حالت دل مشغولى به چيزى كه مانع تمركز فكر و پراكندگى حواس مىگردد ، مانند خوشحالى از رخداد مشغول كنندهء دل ، مكروه است . 5
از جمله گناهان ، اظهار شادى از اندوه مؤمن و ابراز ناراحتى از خوشحالى او است . 6
1 . مصباح الفقاهة 1 / 424 ؛ الفتاوى الميسرة ( سيستانى ) / 378 * 2 . الكافى ( كلينى ) 2 / 188 * 3 . 189 * 4 . بحار الأنوار 78 / 374 * 5 . جواهر الكلام 40 / 81 * 6 . مسالك الأفهام 14 / 193 ؛ كفاية الأحكام 2 / 755 .
شاذّ
شاذّ نادر ، مقابل مشهور .
عنوان شاذّ در فقه گاه با قول به كار مىرود و گاه با قرائت و در علم درايه همراه حديث به كار مىرود .
قول شاذّ : به نظريهء مخالف مشهورِ فقها ، قول شاذ اطلاق مىشود ( - - - ) شهرت ) .
حديث شاذّ : مراد از « حديث شاذ » نزد فقها حديثى است كه فقها بدان عمل نكردهاند ؛ هرچند روايت صحيح و بدون معارض باشد ( - - - ) حديث شاذّ ) .
قرائت شاذّ : مراد از « قرائت شاذّ » قرائتى از قرآن است كه خلاف قرائت متواتر و مشهور باشد 1 ( - - - ) قرائات متواتر ) .
1 . ذكرى الشيعة 3 / 305 ؛ تذكرة الفقهاء 3 / 141 ؛ جواهر الكلام 9 / 291 - 292 .
شاذروان
شاذَرْوان پيش آمدگى پايهء ديوار كعبه .
در قسمت پايين ديوارهاى كعبه سنگ نماى كم عرضى وجود دارد كه مقدارى از ديوار بيرون زده است . از اين برآمدگى به شاذروان تعبير مىكنند . نقل كردهاند : در پى سيلى كه پيش از بعثت در مكه جارى گشت و كعبه را ويران نمود ،