تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 305

مساهمون:

ص٣٠٥
جهاد زن ، نيك شوهردارى كردن بيان شده است 1 ( - - - ) شوهردارى ) . ازدواج : زن شوهر دار بر كسى غير از شوهرش حرام است ، مگر پس از طلاق گرفتن يا مرگ شوهر و سپرى شدن عدّه 2 ( - - - ) عدّه ) و اگر مردى با علم به اينكه زن در عدّه و ازدواج با او حرام است ، با وى ازدواج كند ، به مجرد عقد ، زن بر او حرام ابدى مىشود . همچنين است صورت جهل به عدّه يا حرمت ازدواج و يا هر دو ، با تحقق دخول . در اينكه ازدواج با زن شوهردار نيز حكم ازدواج در حال عدّه را دارد يا نه ، اختلاف است . 3 ازدواج با زنى كه قبلا شوهر داشته و هم اكنون مدّعى است شوهرش مرده و يا زن از او طلاق گرفته است ، جايز مىباشد و نيازى به فحص از درستى ادعاى وى نيست ، مگر آنكه متهم باشد ؛ كه در اين صورت مشهور ، فحص را مستحب و برخى ، آن را مطابق احتياط دانسته‌اند . 4 اگر زن پس از ازدواج با مردى ، ادعا كند كه شوهر دارد ، ادعايش پذيرفته نيست ، مگر آنكه بر آن ، بيّنه ( - - - ) بيّنه ) اقامه كند . با اقامهء بيّنه ، ميان آن دو جدايى افكنده مىشود . 5 هرگاه مردى مدّعى همسرى زنى باشد و زن نيز او را تصديق كند و يا بالعكس ، بر حسب ظاهر شرع ، حكم به زوجيت آن دو مىشود و همهء آثار زوجيت بر آن مترتب مىگردد ( - - - ) زوجيت ) ؛ اما اگر طرف مقابل ، انكار كند ، قوانين باب دعوا ؛ يعنى اقامهء بيّنه از طرف مدعى و قسم از طرف منكر ، جريان مىيابد . بنابر اين ، چنانچه مدّعى بيّنه اقامه كند يا با رد قسم از سوى منكر ، سوگند بخورد ، به نفع وى حكم ، و زوجيّت تثبيت مىگردد ؛ ليكن بر هر يك از آن دو واجب است در صورت علم به واقع ، بر اساس آن عمل كند 6 ( - - - ) دعوا ) . ارتكاب زنا : اگر زن شوهردار مرتكب زنا شود ، بر شوهرش حرام نمىگردد و بر مرد واجب نيست او را طلاق دهد ؛ حتى - بنابر نظر مشهور - اگر زن اصرار بر زنا داشته باشد ؛ 7 ليكن چنين زنى بنابر قول مشهور ،