مشهور قائل به قول اوّلاند . 3
اطعمه و اشربه : اگر حيوان حلال گوشت به اندازهء روييدن گوشت در بدن و محكم شدن استخوانهايش از شير خوك بخورد ، شير ، گوشت و نسل آن ، حرام و ادرار و مدفوعش نجس مىگردد . 4
قصاص و ديات : بنابر قولى ، اگر كسى از روى عمد موى سر ، صورت ، ابرو و يا مژهء ديگرى را از بين ببرد ؛ به گونهاى كه ديگر نرويد ، قصاص و در صورت غير عمدى بودن يا ممكن نبودن قصاص ، ديه و در صورت روييدن دوبارهء مو قبل از قصاص ، ارش ( - - - ) ارش ) ثابت مىشود . 5 در جنايت عمدى بر دندان ( - - - ) دندان ) و ناخن ( - - - ) ناخن ) در صورت نروييدن ، قصاص ثابت است و در صورت روييدن يا غير عمدى بودن ، ديه يا ارش ثابت خواهد بود .
( - - - ) گياه )
1 . جواهر الكلام 24 / 79 * 2 . 26 / 5 - 10 ؛ قواعد الأحكام 3 / 383 * 3 . جواهر الكلام 29 / 271 - 274 * 4 . 36 / 282 ؛ الروضة البهية 7 / 293 * 5 . الخلاف 5 / 197 ؛ شرائع الإسلام 4 / 1009 .
رهان
رهان جمع رهن ( - - - ) رهن ) / مسابقهء اسب دوانى و غير آن ( - - - ) مسابقه ) / شرط بندى ( - - - ) شرط بندى ) .
رهبانيت
رَهبانيت شيوهء راهبان .
واژهء « رهبانيت » از « رَهبه » به معناى ترس گرفته شده و به شيوهء راهبان مسيحى اطلاق مىشود . 1 راهب به كسى گويند كه دنيا و لذتهاى آن ، از جمله ازدواج ، خوردن گوشت و استفاده از بوى خوش را ترك كرده و از مردم و جامعه كناره گرفته و در عبادتگاه ( دير و صومعه ) به عبادت خدا پرداخته و به رياضتهاى دشوارى همچون انداختن زنجير به گردن خود تن داده است . 2 از عنوان ياد شده به مناسبت در باب صلات و نكاح سخن گفتهاند .
رهبانيت به شيوهء ياد شده در ميان امتهاى پشين سنّت بوده كه اسلام آن را منسوخ كرده و مكروه دانسته است . 3 از اين رو ، اسلام به ازدواج و استعمال بوى