تقسيم مىشود . روزهء نذر معيّن ؛ يعنى نذر روزه در زمانى مخصوص كه همانندى ندارد ، مانند نذر روزهء نخستين جمعه از ماه محرم در سال جارى و يا نذر روزهء روز جمعه يا پنج شنبهء هر ماه .
روزهء نذر مطلق دو گونه است : نذر روزه در زمانى مخصوص كه همانند دارد ، مانند نذر روزهء روز پنج شنبهاى يا ماه محرمى و نذر روزه در زمانى بدون تقيد آن به روزى خاص ، مانند نذر يك روز يا يك ماه روزه بدون مقيّد كردن به روز يا ماهى معيّن .
وجوب روزه طبق نذر : روزهء نذر آنگونه كه نذر شده واجب مىشود . اگر نذر مطلق باشد ، گرفتن يك روز روزه در هر زمان - جز زمانهاى حرام ، همچون عيد فطر و قربان - كفايت مىكند و اگر نذر مقيد به عدد يا زمانى خاص باشد ، همان واجب مىشود .
اگر نذر كند زمانى را روزه بگيرد ، در صورتى كه مقدار معيّنى از آن را نيّت نكرده باشد ، بايد پنج ماه روزه بگيرد و اگر نذر كند حينى را روزه بگيرد ، در صورت عدم قصد زمانى مشخص بايد شش ماه روزه بگيرد . 3
تتابع در روزهء نذر : كسى كه نذر كرده يك ماه يا كمتر و يا بيشتر روزه بگيرد ، در صورتى كه آن را به پى درپى گرفتن ( تتابع ) مقيّد كرده باشد ، واجب است آن را پى در پى بگيرد ؛ اما اگر شرط تتابع نكرده باشد ، بنابر قول مشهور ، مىتواند روزهها را پراكنده بگيرد ؛ 4 ليكن برخى قدما در فرض نذر يك ماه روزه به نحو مطلق ، تتابع را واجب دانسته و گفتهاند : اگر بدون عذر در نيمهء اول افطار كند ، بايد دوباره روزه را از سر بگيرد ؛ اما اگر در نيمهء دوم افطار كند ، نيازى به از سر گرفتن روزه نيست ، هرچند گناه كرده است . 5
به قول مشهور ، در فرض وجوب تتابع يك ماه روزه به سبب نذر ، چنانچه پس از پانزده روز پى درپى روزه گرفتن افطار كند ، نيازى به از سر گرفتن روزه نيست ؛ ليكن اگر قبل از پانزده روز بدون عذر افطار كند بايد روزه را از سربگيرد . 6
كسى كه نذر كرده يك ماه پى درپى روزه بگيرد ، واجب است آن را از زمانى
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 191
مساهمون: موسسه دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت ( ع )
ص١٩١