روزهء مستحب برده در صورت تنافى با حق مولا 2 ( - - - ) روزهء اذن ) و مكروه مانند روزهء روز عاشورا ؛ روزهء روز عرفه براى كسى كه بيم ضعف از دعا دارد ؛ روزهء مستحب مهمان بدون اذن ميزبان ، بنابر قول برخى . بعضى آن را بدون اذن يا با نهى ميزبان ، صحيح ندانسته اند ؛ روزهء فرزند بدون اذن پدر به قول برخى . بعضى در صورت عدم اذن يا نهى وى ، آن را صحيح ندانستهاند ؛ روزهء مستحب براى كسى كه به طعامى دعوت شده 3 و روزهء استحبابى در سفر به قول جمعى ، جز سه روز در مدينه جهت برآمدن حاجت . 4
نيّت : آيا در نيّت روزهء مستحب تعيين نوع آن شرط است يا نه ؟ اقوال مختلف است . برخى ، روزهء مستحب معيّن همچون روزهء ايّام البيض را به روزهء ماه رمضان ملحق كرده و تعيين را شرط ندانسته اند . بعضى گفته اند : در روزهء استحبابى داراى سبب خاص ، مانند طلب باران ، تعيين از جهت احراز خصوصيت و تحقق آن شرط است ، نه آنكه شرط صحّت باشد ، و در روزهء استحبابى داراى زمان خاص ، مانند ايّام البيض ، وقوع روزه در آن زمان ، تعيين آن به شمار مى رود و نيازى به تعيين آن در نيّت نيست . 5
زمان نيّت در روزهء مستحب بنابر قولى تا زوال ادامه دارد . قول ديگر در روزهء مستحب ، امتداد زمان تا قبل از غروب خورشيد است . 6
ساير احكام : بنابر قول مشهور ، در روزهء مستحب ، علاوه بر شرايط عمومى روزه ( - - - ) روزه ) ، عدم اشتغال ذمّهء شخص به روزهء واجب شرط صحّت آن است . 7
فروبردن سر در آب ، بنابر قول مشهور بر روزه دار حرام است ؛ ليكن در بطلان روزه به آن اختلاف مى باشد . 8 برخى گفته اند : مقتضاى اطلاق نصّ و كلمات فقها ، عدم تفاوت در حكم ياد شده ( حرمت ) بين روزهء واجب و مستحب است ؛ 9 هرچند برخى در حرمت آن در روزهء مستحب و واجب موسّع اشكال كرده اند . 10
معروف اين است كه افطار سهوى ، روزهء مستحب را - همچون روزهء واجب - باطل نمىكند ؛ 11 قول مقابل آن بطلان است . 12
در شرط بودن عدم سفر در روزهء
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 189
مساهمون: موسسه دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت ( ع )
ص١٨٩