از روزههاى مستحب ، روزهء داوود است 2 و اگر كسى نذر كند يك ماه روزهء داوود بگيرد ، بايد يك روز درميان روزه بگيرد و چنانچه از روى عمد پى درپى روزه بگيرد يا افطار كند ، بايد روزهء يك ماه را از سر بگيرد ، مگر آنكه پياپى بودن افطار از روى اضطرار باشد كه در اين صورت نيازى به از سر گرفتن نيست ؛ بلكه روزهء گرفته شده ادامه مىيابد . 3
برخى ، در صورت مخالفت با نذر و پى در پى گرفتن روزه ، كفّاره را واجب دانستهاند . 4
بعضى گفتهاند : روزه عبادت است و در نتيجه نذر به ترك آن ( افطار ) - از اين جهت كه عبادت نيست - تعلّق نمىگيرد . از اين رو ، با پياپى روزه گرفتن ، كفّاره لازم نمىآيد . ليكن اگر نذر روزهء داوود در زمان معين مثل ماه شعبان باشد و نذر كننده همهء ماه را روزه بگيرد ، كفايت مىكند و كفّارهاى بر عهدهاش نمىآيد و اگر نيمى از آن را پى درپى بگيرد و نيم ديگر را افطار كند ، كفّاره و قضاى روزههاى نگرفته بر او واجب مىشود . 5
1 . الكافى فى الفقه / 185 ؛ كتاب السرائر 1 / 417 * 2 . تحرير الأحكام 1 / 507 * 3 . الكافى فى الفقه / 185 * 4 . كتاب السرائر 1 / 417 * 5 . مختلف الشيعة 3 / 571 - 572 .
روزهء دهر
روزهء دَهر روزهء تمامى ايّام سال .
دهر به زمان و گذشت روزگار ( روز ، ماه و سال ) اطلاق شده است . 1 بنابر اين ، مراد از روزهء دهر ، روزه گرفتن در همهء ايام سال است . از احكام آن در باب صوم سخن گفتهاند .
صوم دهر ، به معناى روزه گرفتن همهء ايام سال ، حتّى روزهايى كه روزه گرفتن در آنها حرام مىباشد ، مانند عيد قربان و عيد فطر ، حرام است ؛ 2 ليكن بدون روزهاى حرام ، كراهت دارد . 3 برخى ، حرمت صوم دهر را به عنوان روزهء روزگار - قطع نظر از روزهاى حرام - قريب دانستهاند . 4
كسى كه نذر كرده زمانى از دهر - بدون تعيين مدت - را روزه بگيرد ، بنابر تصريح برخى قدما ، بايد شش ماه روزه بگيرد ، 5 و اگر روزهء دهر را نذر كرده ، بايد همهء