وضو : بنابر اتحاد ، شستن همهء اعضاى وضو از باب مقدّمهء واجب ، در حدّ امكان واجب است و وضو با عروض حدث باطل مىشود ؛ امّا بنابر تعدّد ، هريك ، حكم خود را دارد و با عروض حدث از عضو مشترك ، مانند بول ، وضوى هر دو باطل مىشود ، ليكن از عضو مختص ، همچون خوابيدن ، تنها وضوى همان فرد باطل مىشود .
برخى ، در عبادات ، ذوالرأسين را دو شخص به حساب آوردهاند ، در نتيجه در وضو ، شستن اعضا و مسح سر و پا را بر هردو واجب دانسته و در صورت وضو نگرفتن يكى ، در صحّت نماز ديگرى اشكال كردهاند . هرچند گفتهاند : اقوى اين است كه هريك حكم مستقل دارد و به ديگرى تسرّى نمىكند ، همچنين است ساير عبادات . « 6 »
نماز : بنابر تعدّد ، بر هر كدام نيّت ، قرائت و ذكر مستقل لازم است ، به شرط آنكه با هم بخوانند ؛ امّا اگر جدا بخوانند ، هركدام نماز خود را مىخواند ، هرچند ديگرى نخواند . و بنابر اتحاد ، يك نماز كافى است ؛ البته از باب مقدمهء واجب در افعال وضو ، شستن همهء اعضا - به جهت شك در اصلى و زايد بودن بعضى - لازم است ؛ ليكن در قرائت و ذكر در اينكه دو قرائت لازم است يا يكى كافى است ، دو احتمال مطرح است . « 7 »
روزه : بنابر اتّحاد ، در روزهء واجب مضيّق ، مانند ماه رمضان ، آن كه روزه مىگيرد ، ديگرى را نيز به روزه گرفتن وادار مىكند و در صورت عدم امكان ، با دو تا بودن معده ، هريك حكم خاص خود را دارد و در فرض يكى بودن معده ، آن كه روزه مىگيرد حكم مُكرَه بر افطار را دارد و از روزهء واجب كفايت مىكند . و بنابر تعدد ، هركدام تكليفى مستقل دارد . « 8 »
عبادات مالى : در عبادات مالى ، همچون زكات ، در فرض اتحاد ، مشكلى وجود ندارد و در فرض تعدد ، هر يك حكم خاص خود را دارد . « 9 »
شهادت : بنابر تعدد ، در اينكه شهادت آنان ، دو شهادت به شمار مىرود يا يكى ، دو احتمال مطرح است . « 10 »
هامش
( 6 ) الروضة البهية 8 / 207 - 208 .
( 7 ) العناوين 1 / 65 .
( 8 ) 66 - 67 .
( 9 ) 68 .
( 10 ) 68 ؛ قواعد الاحكام 3 / 392 ؛ مسالك الافهام 13 / 259 .