وادى عقيق از ميقاتهاى عمرهء تمتّع است كه اهالى نجد و عراق و كسانى كه عبورشان از آن مسير است از آن جا مُحرم مىشوند . به اوائل عقيق « مسلخ » به ميانهء آن « غَمْرَه » و به اواخر آن « ذات عِرْق » گويند . احرام بستن از همهء مواضع عقيق بنابر مشهور صحيح است . « 1 »
( - - ) ميقات )
ذاريات ؛ سوره
ذاريات ؛ سوره : پنجاه و يكمين سورهء قرآن كريم .
از آن به مناسبت در باب صلات سخن گفتهاند .
به قرائت سورهء ذاريات سفارش شده و در روايتى از امام صادق عليه السّلام آمده است : « هركس در روز يا شب سورهء ذاريات را بخواند ، خداوند زندگىاش را سامان داده و به او روزى وسيع عنايت مىفرمايد و ( چون بميرد ) قبر او را با چراغى فروزنده تا قيامت ، روشن مىگرداند » . « 1 »
ذبح
ذَبْح : بريدن رگهاى چهارگانهء گردن .
به حيوان ذبح شده « ذبيحه » و به ذبح كننده « ذابح » گفته مىشود . از آن در باب صيد و ذباحه سخن گفتهاند .
ذبح ، يكى از راههاى تذكيهء حيوانات خشكى تذكيه پذير جز شتر و ملخ است .
حيوانات دريايى نيز كه خون جهنده دارند جز ماهى با ذبح تذكيه مىشوند ( - - ) تذكيه ) .
شرايط ذابح : ذابح بايد مسلمان يا در حكم مسلمان باشد ؛ بنابر اين ، ذبيحهء كافر غير كتابى ( - - ) اهل كتاب ) حلال نيست . « 1 » در اينكه ذبيحهء اهل كتاب مطلقا حرام است يا در صورت بردن نام خداوند هنگام ذبح ، حلال مىباشد ، اختلاف است . مشهور قائل به قول اوّل اند . « 2 »
ايمان ( دوازده امامى بودن ) بنابر مشهور در ذابح شرط نيست ؛ از اين رو ، ذبيحهء تمامى فرقههاى مسلمان ، جز آنان كه محكوم به كفرند ، مانند ناصبى ( - - ) ناصبى ) حلال است . « 3 »
ذبيحهء كودك مميّز آشنا به چگونگى ذبح حلال است . « 4 »
هامش
( 1 ) جواهر الكلام 18 / 104 - 105 ؛ العروة الوثقى 4 / 633 .
1 كشف الغطاء 3 / 474 ؛ وسائل الشيعة 6 / 256 .
1 جواهر الكلام 36 / 79 - 80 .
2 80 - 87 ؛ فقه الصادق 24 / 10 .
3 جواهر الكلام 36 / 93 - 95 .
4 90 .