براى حج ناگزير از عبور از ميقات است ، بدون احرام نمىتواند از ميقات بگذرد ؛ هرچند منزلش به مكّه نزديكتر از ميقات باشد . « 3 »
مراد از نزديكى ، نزديكتر بودن به مكّه است . از برخى ، اعتبار نزديكتر بودن به عرفات ( - - ) عرفات ) نقل شده است . « 4 » برخى ، نزديكتر بودن منزل از جهت مكّه را ملازم با نزديكتر بودن به عرفات دانسته و گفتهاند : در عمل تفاوتى ميان دو عبارت نيست ، هرچند به لحاظ مفهومى متفاوتند . « 5 »
( - - ) ميقات )
دهان
دهان : از اعضاى بدن .
به اوّلين قسمت دستگاه گوارش ؛ شامل لبها ، زبان ، دندانها و غدد بزاقى دهان گويند .
از احكام آن در بابهاى طهارت ، صلات ، صوم ، حج و تجارت سخن رفته است .
طهارت : بنابر قول به نجس شدنِ درون اعضا ( بواطن ) نظير دهان ، اگر دهان بر اثر ملاقات با نجس يا متنجس نجس شود ، با زوال عين نجاست به سبب بلعيدن آن ، پاك مىگردد . البته فروبردن نجس در صورتى كه در آب دهان مستهلك نشود حرام است « 1 » ( - - ) استهلاك ) .
قرار دادن نگين عقيق ، كه بر آن ، شهادت به توحيد ، نبوّت و امامت نوشته شده ، در دهان ميّت « 2 » و بستن دهان او پس از مرگش « 3 » و نيز نزديك كردن تلقين كننده دهان خود را به گوشهاى ميّت هنگام تلقين « 4 » ( - - ) تلقين ) ، مستحب است ( - - ) تجهيز ) .
صلات : كسى كه به سبب خوردن سير و پياز و مانند آن ، دهانش بو مىدهد ، در حدّى كه بوى بد آن ديگران را مىآزارد ، مكروه است به مسجد برود . « 5 » بنابر مشهور ، بستن دهان با دهان بند در نماز ، در صورتى كه مانع خواندن قرائت نگردد براى مرد مكروه است . « 6 »
صوم : فروبردن اخلاط بينى اگر وارد فضاى دهان نشود روزه را باطل نمىكند .
در بطلان روزه با فروبردن اخلاط بينى
هامش
( 3 ) جواهر الكلام 18 / 115 .
( 4 ) الحدائق الناضرة 14 / 451 ؛ جواهر الكلام 18 / 114 .
( 5 ) مستمسك العروة 11 / 270 .
1 العروة الوثقى 1 / 276 ؛ التنقيح ( الطهارة ) 3 / 250 - 252 .
2 العروة الوثقى 2 / 124 .
3 جواهر الكلام 4 / 23 .
4 العروة الوثقى 2 / 120 .
5 جواهر الكلام 14 / 125 ؛ توضيح المسائل مراجع 1 / 508 م 915 .
6 جواهر الكلام 8 / 253 - 255 .