سُوءاً وَ ظَلَمْتُ نَفْسِى فَاغْفِر لِى وَ ارْحَمْنِى ، إنَّهُ لايَغْفِرُ الذُّنُوبَ الّا أنْتَ » .
خواندن دعاى ياد شده هنگام شنيدن صداى خروس در هر زمان ديگر نيز وارد شده است . « 5 »
مسابقه دادن با خروس ، با گرو گذارى حرام و بدون آن به قول برخى جايز است « 6 » ( - - ) مسابقه ) .
نگهدارى خروس ، بويژه خروس سفيدى كه تاجش داراى دو قسمت است در خانه مستحب است . « 7 »
دشنام دادن به خروس - به جهت خصلت هشدار دادن آن نسبت به وقت نماز - مكروه است . « 8 »
( - - ) پرنده )
خريدار
- - ) بيع
خريد و فروش
- - ) بيع
خزّ
خَزّ : حيوانى دريايى .
خزّى كه موضوع احكام شرعى واقع شده ، خزّ دريايى است ؛ ليكن در ماهيّت آن اختلاف است . « 1 » بر اساس روايتى از امام صادق عليه السّلام ، خز حيوانى چهارپا است كه از آب بيرون مىآيد ، يا از آب گرفته مىشود و حياتش بستگى به آب دارد و اگر آب نيابد مىميرد . « 2 » بسيارى از فقها همين معنا را برگزيدهاند . « 3 » در روايتى ديگر از امام باقر عليه السّلام آمده است : خز حيوانى درنده است كه در خشكى تغذيه مىكند و به آب باز مىگردد .
در روايتى ديگر از امام صادق عليهالسّلام خز به سگ آبى تعريف شده است و در روايت چهارم ، خز دو نوع دانسته شده است : نوعى داراى دندان نيش و نوعى ديگر بدون آن . « 4 »
برخى فقها گفتهاند : از مجموع روايات به دست مىآيد كه خز ، چهارپا و از نظر زيستى ، خشكى - دريايى است ؛ بدين معنا كه از آب بيرون مىآيد و در خشكى تغذيه مىكند و دوباره به آب بازمىگردد
هامش
( 5 ) وسائل الشيعة 6 / 34 - 35 ؛ المقنعة / 121 .
( 6 ) مجمع الفائدة 10 / 171 ؛ جواهر الكلام 28 / 219 - 220 .
( 7 ) وسائل الشيعة 11 / 523 - 524 و 526 .
( 8 ) مفاتيح الشرائع 2 / 25 .
1 بحارالانوار 83 / 219 ؛ مداركالاحكام 3 / 167 .
2 وسائل الشيعة 4 / 360 .
3 تذكرة الفقهاء 2 / 469 ؛ جامع المقاصد 2 / 78 ؛ الروضةالبهية 1 / 527 ؛ مفتاح الكرامة 3 / 230 .
4 وسائل الشيعة 24 / 191 .