تسميه : بردن نام خدا در آغاز هر كار مستحب است ؛ « 11 » چنان كه از شرايط حلّيت ذبيحه « 12 » ( - - ) ذبح ) و شكار « 13 » ( - - ) صيد ) بردن نام خدا است ( - - ) تسميه ) .
خَدش
- - ) خراش
خُدعه
- - ) حيله
خدمت
- - ) استخدام
خدمهء كاروان
خدمهء كاروان : خدمتگزاران و كارگزاران كاروانهاى حج .
از آن در باب صلات و حج سخن گفتهاند .
صلات : نماز خدمهء كاروان از جهت قصر و اتمام حكم نماز حمله دار ( - - ) حمله دار ) را دارد .
حج : خدمهء كاروان كه به مكّه برده مىشوند در صورتى كه ساير شرايط استطاعت ( - - ) استطاعت ) را داشته باشند و قبلًا نيز حج واجب انجام نداده باشند ، مستطيعاند و بايد حَجة الاسلام به جا آورند . در غير اين صورت بين به جا آوردن حج تمتّعِ استحبابى يا عمرهء مفرده ( - - ) عمره ) و يا حج افراد ( - - ) حج افراد ) مخيّرند . « 1 »
كسانى كه از اوّل مىدانند بعضى اعمال حج را از روى عذر نمىتوانند به جا آورند ، مانند بعضى خدمهء كاروان كه ناگزير از همراهى معذورانند و درنتيجه امكان درك وقوف اختيارى مشعر براى آنان وجود ندارد ، نمىتوانند در به جا آوردن حج اجير گردند و اگر قبل از استخدام اجير شده باشند ، درك وقوف اختيارى بر آنان واجب است . « 2 »
آيا خدمتگزارى كه مىداند بعد از ورود به مكّه و قبل از به جا آوردن اعمال
هامش
( 11 ) وسائل الشيعة 1 / 423 .
( 12 ) جواهر الكلام 36 / 113 - 114 .
( 13 ) 30 .
1 مناسك حج ( مراجع ) / 44 - 45 و 356 .
2 68 - 69 و 76 - 77 .