تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 317

مساهمون:

ص٣١٧
حفظ اسلام : دفاع از اسلام در برابر دشمنى كه اساس آن را تهديد مىكند واجب است « 10 » ( - - ) دفاع ) . از حفظ به معناى دوم ( يادسپارى ) در بابهاى اجتهاد و تقليد ، صلات و قضاء سخن گفته‌اند . كسى كه حمد و سوره را به ياد ندارد مىتواند از روى قرآن بخواند . در اينكه از رو خواندن قرائت در نمازهاى واجب براى كسى كه آن را از حفظ دارد جايز است يا نه ، اختلاف است . « 11 » چنانچه امام در ركعات نماز شك كند ، به مأمومى كه آن را به ياد دارد رجوع مىكند و به شك خود اعتنا نمىنمايد همچنين است اگر مأموم شك كند . « 12 » حفظ كردن قرآن و تحمّل مشقت جهت آن ، مستحب است « 13 » و با نذر واجب مىشود . « 14 » بنابر قول برخى ، از شرايط قاضى ، غلبهء حفظ است ؛ بدين معنا كه فراموشى بر او چيرگى نداشته باشد . با غلبهء فراموشى در كسى نصب او به عنوان قاضى صحيح نيست . « 15 » برخى غلبهء حفظ را از شرايط مرجع تقليد نيز بر شمرده‌اند . در نتيجه تقليد از مرجع تقليد فاقد شرط ياد شده صحيح نيست . « 16 »

حق

حق : مرتبه‌اى از سلطنت متعلق به شخص / متعلق الزام شارع / مقابل باطل . از حق به معناى نخست در باب تجارت سخن گفته‌اند . برخى نيز در خصوص آن ، رساله‌اى مستقل نوشته‌اند .
هامش
( 10 ) جواهر الكلام 21 / 14 . ( 11 ) العروة الوثقى 2 / 511 ؛ مستمسك العروة 6 / 216 - 217 ؛ مستند العروة ( الصلاة ) 3 / 435 - 436 . ( 12 ) جواهر الكلام 12 / 44 . ( 13 ) منتهى المطلب ( ق ) 2 / 1020 ؛ هداية الامّة 3 / 65 . ( 14 ) الرسائل العشر ( حلّى ) / 410 . ( 15 ) جواهر الكلام 40 / 20 ؛ مبانى تكملة المنهاج 1 / 11 . ( 16 ) ذكرى الشيعة 1 / 43 ؛ الروضة البهية 3 / 62 ؛ منهاج الصالحين ( خويى ) 1 / 5 - 6 .