تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 281

مساهمون:

ص٢٨١

حذف

حَذف : انداختن حرفى از يك كلمه يا كلمه‌اى از يك جمله / خَذف ( - - ) خذف ) . از آن به معناى نخست ، در باب صلات سخن گفته‌اند . در اينكه وصل تكبيرة الاحرام به ماقبل آن از دعا و الفاظى كه براى نيّت گفته مىشود جايز است يا نه ، اختلاف است . قول دوم به مشهور نسبت داده شده است . بنابر قول اوّل همزهء « اللَّه » هنگام وصل حذف مىشود . « 1 » حذف كردن همزهء وصل هنگام وصل آن به ماقبل ، واجب و حذف همزهء قطع از روى عمد موجب بطلان نماز است . در صورت عمدى نبودن ، تنها آن كلمه باطل است و چنانچه پس از گذشت از محل متذكر گردد ، نمازش صحيح است و اگر پيش از آن يادش بيايد كلمه را به گونهء صحيح اعاده مىكند . « 2 » برخى فقها حذف تنوين « احَد » در سورهء توحيد را هنگام وصل كردن آن به « اللَّه الصمد » جايز دانسته‌اند ؛ ليكن بسيارى در آن اشكال كرده‌اند . « 3 »

حرّ

حُرّ : مرد آزاد ، مقابل برده ( - - ) آزادى ) . ( - - ) بردگى )

حِراء

- - ) غار حراء

حرارت

- - ) گرمى

حراست

- - ) نگهبانى

حرام

- - ) حرمت

حرام‌زاده

حرام‌زاده : زنازاده . عنوان ياد شده به مناسبت در باب حدود به كار رفته است . نسبت حرام‌زادگى - و مانند آن - دادن به كسى ، به جهت عدم صراحت در زنازاده بودن [ زيرا ممكن است مراد ، فرزند آميزش حرام ، همچون آميزش با همسر در حال حيض يا روزه و يا احرام باشد ]
هامش
( 1 ) العروة الوثقى 2 / 463 - 464 ؛ مستند العروة ( الصلاة ) 3 / 118 ؛ مهذّب الاحكام 6 / 177 - 178 . ( 2 ) مهذّب الاحكام 6 / 318 . ( 3 ) العروة الوثقى 2 / 522 .