تلفيق
تلفيق : ضميمه كردن .
واژهء تلفيق در فقه در ارتباط با زمان و مكان و دو جنس به كار رفته و در بابهايى نظير طهارت ، صلات ، صوم ، نكاح و ديات به مناسبت آمده است .
تلفيق زمانى : برخى موضوعات در شرع مقدّس داراى حدّ زمانى مشخّصى هستند ، مانند اقلّ حيض و اكثر آن ، مدّت اقامت براى مسافر جهت اتمام نماز ، زمان اعتكاف ، مدّت رضاع ( شير خوردن ) كودك و اقلّ حمل .
در حصول مدّت ، گاه نياز به تلفيق زمان هست و گاهى نياز نيست . آيا در همهء موارد حكم صورت تلفيق با حكم صورت غير تلفيق يكسان است ؟
در اقلّ و اكثر حيض ( سه و ده روز ) تفاوتى بين صورت تلفيق و صورت غير تلفيق نيست ؛ ازاينرو زنى كه ظهر روز نخست خون ديده و تا ظهر روز چهارم ادامه داشته است همهء ايّام ياد شده محكوم به حيض است ( - - ) حيض ) و تا ظهر روز يازدهم مدّت حيض به اتمام مىرسد . و پس از آن چنانچه خونى ببيند محكوم به استحاضه ( - - ) استحاضه ) است .
اقلّ حمل ، شش ماه است ، خواه با تلفيق و خواه بدون آن ؛ ازاينرو ، اگر مردى در نيمهء ماه با همسرش آميزش كند ، پس از گذشت پنج ماه - بجز ماه آميزش - و نيمى از ماه هفتم اقلّ حمل ، محقق و جنين به مرد ملحق مىشود ( - - ) اقلّ حمل ) .
مدّت اعتكاف ( - - ) اعتكاف ) سه روز است . در كفايت سه روز به نحو تلفيق - مانند ظهر روز اوّل تا ظهر روز چهارم - اختلاف است . « 1 »
مسافرى كه قصد كرده ده روز در جايى بماند ، حكم حاضر را پيدا مىكند . در كفايت ايّام ياد شده به صورت تلفيق - همچون قصد اقامت از ظهر روز نخست تا ظهر روز يازدهم - اختلاف است . قول به كفايت به مشهور نسبت داده شده است « 2 » ( - - ) اقامت ) .
شير خوردن كودك از پستان زنى با شرايطى ، سبب نشر حرمت است . تحقق رضاع بنابر مشهور به يكى از سه راه است
هامش
( 1 ) . جواهر الكلام 17 / 168
( 2 ) . 14 / 312 - 313