تعنيت
تعنيت : سختگيرى كردن .
از آن در باب قضاء ياد شده است .
بر قاضى در مقام شهادت گرفتن ، سختگيرى نسبت به شهودى كه جزء صالحان و اهل معرفت و دقّت هستند كراهت دارد ، مانند آنكه آنان را از يكديگر جدا كند يا از ايشان بخواهد همهء ويژگيها و مشخّصات مشهودبه را باز گويند و يا آنان را از عواقب شهادت كذب برحذر دارد ؛ ليكن سختگيرى نسبت به شهودى كه از نظر صلاح و معرفت و دقّت ، مورد شك و اتّهام هستند مستحب است . « 1 »
تعنيس
تعنيس : بىشوهر ماندن دختر پس از بلوغ به مدّت طولانى .
از آن در باب نكاح ياد شده است .
در اينكه عنوان بكر بر دخترى كه بدون تماس با مردى بر اثر پريدن يا طولانى شدن مدّت تجرّد و غير آن ، بكارتش زائل شده صدق مىكند تا احكام آن را داشته باشد ( - - ) باكره ) يا چنين دخترى حكم بيوه را دارد ، اختلاف است ( - - ) بيوه ) . « 1 »
تعوّذ
- - ) استعاذه
تعويذ
تعويذ : اذكارى خاص براى دفع چشم زخم ، سحر ، آفات و بلايا و بر طرف كردن دردها و بيماريها « 1 » / استعاذه ( - - ) استعاذه ) .
تعويذ به مفهوم نخست - كه به آن « عوذه » يا « تعويذه » نيز گفته مىشود - به منظور فوق براى خود يا ديگرى خوانده و يا نوشته شده و همراه مىگردد .
بر تعويذ ، احكامى مترتّب است كه به مناسبت در باب طهارت و صلات و نيز استفتائات بدان اشاره شده است .
حكم تكليفى : تعويذ با قرآن ، اسامى خداوند ، اذكار و ادعيهء وارد شده از معصومان عليهم السّلام و مضامين صحيح ، جايز و با اذكار مجهول و مضامين نادرست حرام است . « 2 » از پيامبر اكرم
هامش
( 1 ) . جواهر الكلام 40 / 128 .
1 . جامع المقاصد 12 / 120 ؛ مسالك الافهام 7 / 164 - 165 .
1 . لسان العرب / واژهء « عوذ » ؛ مشارق الشموس 1 / 13
2 . كشف الغطاء 3 / 460 ؛ وسائل الشيعة 6 / 236