نخست ، تسبيح ، سپس تحميد ، پس از آن تهليل و در آخر ، تكبير گفته مىشود . برخى ترتيب ياد شده را واجب ندانستهاند . « 5 »
جهر و اخفات تسبيح : در وجوب آهسته خواندن ( - - ) اخفات ) تسبيح اختلاف است . بر وجوب آن ادّعاى شهرت ، بلكه اجماع شده است . « 6 »
عدول از تسبيح : عدول از تسبيح به حمد و عكس آن جايز است ؛ هرچند برخى در جواز آن ترديد كردهاند . « 7 »
شك در عدد تسبيح : در صورت شك در عدد تسبيحات - به تصريح بعضى - بنابر كمتر گذاشته مىشود . « 8 »
در تشهّد : گفتن هفت بار « سبحان اللّه » پس از ذكر تشهّد ، مستحب است . « 9 »
در نماز استسقاء : در نماز استسقاء ، هنگامى كه امام جهت خطبه بر روى منبر قرار مىگيرد ، بعد از صد بار تكبير مستحب است صد بار تسبيح بگويد « 10 » ( - - ) نماز باران ) .
تسبيح به معناى دوم : تهيّهء تسبيح از جنس تربت امام حسين عليه السّلام و شمارش تسبيحات حضرت فاطمه سلام اللّه عليها ، بلكه گفتن هر ذكرى با آن و حتّى گردانيدن آن در دست هرچند بدون ذكر ، مستحب است . « 11 »
از انواع استخاره ، استخاره با تسبيح است ( - - ) استخاره ) . « 12 »
تسبيحات اربع
تسبيحات اربع : ذكر « سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله الّا و اللّه اكبر » .
از آن در باب صلات سخن رفته است .
تسبيحات اربع در ركعتهاى سوم و چهارم نمازهاى يوميّه خوانده مىشود ( - - ) تسبيح ) .
گفتن سى يا چهل و يا صد مرتبه تسبيحات اربع در تعقيب نماز « 1 » ( - - ) تعقيب ) ،
هامش
( 5 ) . جواهر الكلام 10 / 47 - 48
( 6 ) . 9 / 372 - 376 ؛ الحدائق الناضرة 8 / 437
( 7 ) . الحدائق الناضرة 8 / 438
( 8 ) . 440
( 9 ) . العروة الوثقى 1 / 692
( 10 ) . جواهر الكلام 12 / 146
( 11 ) . وسائل الشيعة 14 / 536 ؛ جواهر الكلام 10 / 404
( 12 ) . جواهر الكلام 12 / 172 - 173 .
( 1 ) . جواهر الكلام 10 / 411