تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 398

مساهمون:

ص٣٩٨
امكان‌پذير است . از آن در بابهايى نظير طهارت ، حج ، تجارت ، رهن ، اطعمه و اشربه سخن گفته شده است . طهارت و نجاست : تخم جانوران ، چه حلال گوشت و چه حرام گوشت پاك است . همچنين تخم درون شكم مردار در صورتى كه لايهء سخت ، روى آن را پوشانده باشد . برخى حكم يادشده را مخصوص مردار حلال گوشت دانسته و در تخم مردار حرام گوشت حكم به نجاست آن كرده‌اند . « 1 » بنابر قول به نجاست حيوان نجاستخوار ، تخم آن نيز نجس است . « 2 » حلّيت و حرمت : خوردن تخم حيوان حلال گوشت ، حلال و تخم حيوان حرام گوشت ، حرام است . در موارد اشتباه ، اگر دو طرف آن مانند تخم‌مرغ يكسان نباشد ، حلال و گرنه حرام است « 3 » و در تخم ماهى ، اگر زبر و سفت باشد حلال و اگر نرم و سست باشد حرام است . « 4 » تخم جانوران حرم : تلف كردن تخم جانوران وحشى خشكى در حرم مكّه ( - - ) حرم ) - بدون فرق بين مباشرت ، راهنمايى يا كمك در اتلاف - و نيز خوردن آن براى همه اعم از محرم و محلّ ( غير محرم ) ، حرام « 5 » و در خصوص موارد زير موجب ثبوت كفّاره نيز مىشود : 1 . تخم شترمرغ : اگر محرم تخم شترمرغى را كه تبديل به جوجه شده و داراى حركت است بشكند و بر اثر آن جوجه بميرد ، بايد براى هر تخم ، يك شتر جوان كفّاره بدهد ولى اگر جوجه به حركت در نيامده باشد ، بنابر قول مشهور بايد به تعداد هر تخم ، شتر ماده‌اى را كه بتواند آبستن شود با يك يا چند شتر نر در يك محل رها كند تا با شترهاى ماده جفت‌گيرى كنند و نتيجهء جفت‌گيرى را قربانى قرار دهد . با عجز از آن ، براى هر تخم ، يك گوسفند كفّاره دهد و اگر نتوانست ، ده مسكين را اطعام كند و اگر توانايى آن را نيز نداشت ، سه روز روزه بگيرد . « 6 » 2 . تخم پرندهء سنگ‌خوار و كبك : كفّارهء شكستن تخم پرندهء ياد شده كه تبديل به جوجه و داراى حركت شده است در صورتى كه منجرّ به مرگ آن شود بنابر قولى بچه‌گوسفند ( برّه ) و يا گوسفند ماده‌اى است كه قابليت آبستن شدن دارد . اگر
هامش
( 1 ) . منتهى المطلب 3 / 207 - 209 ؛ جواهر الكلام 5 / 322 - 324 ( 2 ) . منتهى المطلب 3 / 209 ( 3 ) . جواهر الكلام 36 / 334 - 335 ( 4 ) . 262 - 264 ( 5 ) . 18 / 286 - 293 ( 6 ) . 20 / 211 - 218
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 398 | موسسه دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت ( ع ) / السيد محمود الهاشمي الشاهرودي