تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 218

مساهمون:

ص٢١٨

بين الفجرين

بين الفجرين : فاصلهء زمانى بين فجر كاذب و صادق . از آن به مناسبت در باب صلات ياد شده است . خواندن نماز شفع و وتر - بعد از خواندن هشت ركعت نماز شب « 1 » ( - - ) نماز شب ) - و نيز نافلهء صبح « 2 » در بين الفجرين افضل است .

بينايى

بينايى : قوّهء ديدن رنگها و شكلها ، از حواس پنجگانه . از آن به مناسبت در بابهاى صلات ، قضاء ، قصاص و ديات سخن رفته است . صلات : مستحب است مؤذّن ، بينا و وقت‌شناس باشد . « 1 » قضاء : در شرط بودن بينايى در قاضى اختلاف است . « 2 » قصاص و ديات : اگر بر اثر جنايت عمدى ، بينايى كسى از بين برود جانى قصاص مىشود . اگر قصاص موجب آسيب رسيدن به حدقه يا مژگان چشم گردد ، حقّ قصاص ساقط و تنها ديه ثابت مىشود . « 3 » از بين بردن بينايى دو چشم موجب ثبوت ديهء كامل ( - - ) ديه ) و يك چشم موجب ثبوت نصف ديه است . « 4 » با اختلاف جانى و مجنىّ عليه در زوال بينايى ، به اهل خبره ( - - ) اهل خبره ) رجوع مىگردد و شهادت دو مرد متخصص و عادل يا يك مرد و دو زن در اين خصوص پذيرفته مىشود . « 5 » اگر نظر آنان بر عدم بازگشت بينايى يا بازگشت آن پس از مدّتى معيّن باشد و با سپرى شدن آن مدّت بينايى باز نگردد و يا مجنىّ عليه قبل از رسيدن آن مدّت بميرد ، ديه استقرار مىيابد . برخى گفته‌اند : در فرض عدم تعيين زمان براى بازگشت بينايى نيز ديه مستقر مىشود . در صورت بازگشت بينايى در زمان تعيين شده ، در ازاى مدّتى كه بينايى از دست رفته است ارش ( - - ) ارش ) تعلّق مىگيرد . برخى در فرض اختلاف گفته‌اند : چشمان مجنىّ عليه در مقابل تابش نورى قوى همچون خورشيد قرار داده مىشود . اگر از نور متأثّر و بسته شد حكم به كذب
هامش
( 1 ) . الدروس الشرعية 1 / 141 ؛ كشف الغطاء 3 / 128 ( 2 ) . جامع المقاصد 2 / 22 ؛ روض الجنان 2 / 493 . 1 . العروة الوثقى 1 / 611 2 . جواهر الكلام 40 / 21 3 . 42 / 371 - 373 4 . 43 / 301 5 . 302