در اينكه وجود ديگر بيماريهاى مسرى خطرناك و لاعلاج مانند ايدز كه در جوامع امروزى ، شايع و مبتلا به است ، در زن يا مرد قبل از عقد در صورت جهل به آن ، همچون جذام و برص مجوّز فسخ عقد نكاح مىگردد يا نه اختلاف است . برخى از معاصران ، الحاق آن را به جذام و برص بعيد ندانستهاند ؛ هرچند گفتهاند : احتياط در جدايى به طلاق است . ليكن بسيارى آن را مجوّز فسخ نمىدانند مگر آنكه سلامت از چنين بيمارىاى در عقد شرط شده باشد « 2 » ( - - ) تدليس ) .
آيا در حضانت كودك ( - - ) حضانت ) حضانتكننده بايد از بيمارى مسرى خطرناك ، همچون جذام و برص - كه بيم سرايت آن به كودك مىرود - مصون باشد ؟
از برخى قول به اشتراط نقل شده است .
برخى ديگر احتمال آن را دادهاند . « 3 »
براى مبتلا به بيمارى مسرى جايز نيست بيمارى خود را عمدا به ديگرى سرايت دهد و در صورت خطرناك بودن بيمارى مانند ايدز و انتقال آن به قصد كشتن ديگرى ، چنانچه منجرّ به مرگ وى گردد ، قتل عمد ( - - ) قتل ) محسوب مىشود .
از سوى ديگر بر طرف مقابل ، دفاع از خود در برابر چنين كسى واجب است ، حتّى اگر متوقّف بر كشتن وى باشد ؛ چنانكه بر پزشك آگاه از بيمارى وى نيز واجب است ضمن رعايت كرامت بيمار ، بيمارى ياد شده را به وى و نزديكانش اطّلاع دهد تا از شيوع و سرايت آن به ديگرى جلوگيرى شود . همچنين بر بيمار لازم است در صورت تصميم بر ازدواج ، آن را به همسر آيندهاش اطّلاع دهد .
مادر مبتلا به چنين بيمارىاى در صورت بيم ضرر براى كودك به سبب شير دادن ؛ بايد از شير دادن به وى خوددارى نمايد . « 4 »
زنى كه شوهرش به بيمارى مسرى خطرناكى همچون ايدز مبتلا است در صورت خوف انتقال بيمارى به وى از راه آميزش ، مىتواند از تمكين خوددارى كند و حقّ نفقهء وى ثابت است . « 5 »
هامش
( 2 ) . مسائل جديد از ديدگاه علما و مراجع 2 / 189 - 190
( 3 ) . جواهر الكلام 31 / 287 - 288
( 4 ) . صراط النجاة 1 / 545 - 548
( 5 ) . ارشاد السائل / 127 .