مسلمان صحيح نيست و در صورت گذاردن ، چنانچه نزد مرتهن ( رهن گيرنده ) به سركه تبديل شود ، در اين كه از آن مرتهن است يا راهن ( رهن گذارنده ) ، اختلاف است . « 9 » همچنين است موردى كه شراب غصب شده ، نزد غاصب به سركه تبديل شود . « 10 »
انكار
انكار : نفى امر مورد ادّعا يا سؤال / اظهار ناخوشايندى نسبت به منكر .
از انكار به مفهوم نخست در بابهاى طهارت ، قضاء و حدود سخن رفته است .
انكار امرى از دين : انكار خدا يا يگانگى او ، انكار رسالت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و انكار ضرورى دين ( - - ) ضرورى ) موجب كفر ( - - ) كفر ) مىگردد ، ليكن در اين كه انكار ضرورى دين - مانند انكار خدا - سبب مستقل در حصول كفر است يا از آن جهت كه به انكار خدا يا رسالت پيامبر برمىگردد ، اختلاف است . طبق مبناى دوم ، چنانچه انكار فرد به انكار خدا يا رسالت رسول خدا برنگردد - مانند آن كه منشأ انكار او نسبت به امر ضرورى ، شبههاى باشد كه برايش پديد آمده است - كافر به شمار نمىرود ( - - ) ارتداد ) .
انكار دعوا : اگر كسى نزد قاضى عليه ديگرى طرح دعوا كند ، متهم ( مدّعى عليه ) يا اقرار مىكند يا انكار و يا سكوت . در صورت انكار ، اگر مدّعى بر ادّعاى خويش ، بيّنه ( - - ) بيّنه ) نداشته باشد ، منكر يا قسم ( - - ) قسم ) مىخورد و يا قسم را به مدّعى برمىگرداند - كه او قسم بخورد - و يا نكول ( - - ) نكول ) مىكند ؛ يعنى نه قسم مىخورد و نه ردّ مىكند . دعوا ، در فرض نخست ( قسم خوردن منكر ) ، ساقط و در فرض دوم ( برگرداندن قسم به مدّعى ) با قسم مدّعى ، ثابت مىشود ، ولى در فرض سوم ( نكول ) اختلاف است كه آيا قاضى به
هامش
( 9 ) 251 - 252 .
( 10 ) 37 / 199 - 202 .