محصور براى بيرون آمدن از احرام ( - - ) تحلّل ) ، واجب است قربانى ( - - ) قربانى ) و سپس تقصير ( - - ) تقصير ) نمايد . در اين صورت ، همهء محرّمات احرام ( - - ) احرام ) جز زن بر او حلال مىشود . زن نيز پس از انجام حج در سال آينده حلال مىگردد ، ولى اگر حج او استحبابى باشد ، به قول مشهور ، با انجام نيابتى طواف نساء ( - - ) طواف نساء ) زن نيز بر او حلال مىشود . « 4 »
كسى كه به سبب حصر از احرام بيرون آمده است ، در صورت استقرار حج در ذمّهء او يا بقاى استطاعت ، قضاى حج در سال ديگر بر او واجب است ، ولى با فقدان هر دو يا عدم بقاى استطاعت ، قضاى حج واجب نيست . « 5 »
در اين كه جاى قربانى در حج حصرى ، منى و در عمره ، مكّه است يا شخص مخيّر است ميان قربانى در محلى كه محصور شده و فرستادن آن به منى ، و يا مكان قربانى در حج مستحبى ، مكان حصر است و در حج واجب ، منى ، اختلاف است . قول نخست به مشهور نسبت داده شده است . « 6 »
محصورى كه قربانى را به منى يا مكّه مىفرستد ، در موعدى كه براى ذبح معيّن كرده ، مىتواند تقصير كند و از احرام بيرون رود و چنانچه بعد معلوم شود كه فرستاده ، در موعد مقرّر قربانى نكرده است ، به خروج او از احرام خلل وارد نمىشود ، ليكن بايد سال ديگر كسى را براى قربانى كردن بفرستد . « 7 »
محصور اگر پس از فرستادن قربانى به منى يا مكّه عذرش بر طرف شود ، واجب است در عمرهء مفرده ( - - ) عمره ) و نيز در حج اگر وقت باقى است ، به حاجيان بپيوندد و چنانچه يكى از دو وقوف ( عرفات و مشعر ) را درك كند ، حج او صحيح است و در صورت فوت وقت ، اگر بداند كه از سوى او قربانى انجام نگرفته ، واجب است حج را به عمرهء مفرده تبديل نمايد و سال ديگر حجّ را بگزارد ، مگر آن كه حج وى مستحبى باشد كه انجام دوبارهء آن مستحب است ، و اگر معلوم شود از سوى
هامش
( 4 ) مستند الشيعة 13 / 147 - 150 و جواهر الكلام 20 / 142 - 148 .
( 5 ) معتمد العروة 5 / 461 .
( 6 ) جواهر الكلام 20 / 142 - 143 .
( 7 ) 148 و 152 .