آن حجّ را بنمايد .
2 - قصد قربت : يعنى احرام عمره يا حج بايد به قصد قربت انجام گيرد .
3 - اخلاص : يعنى احرام عمره بايد همراه با اخلاص و بدون ريا بجاى آورده شود .
دوّم - تلبيه :
كه مكلف مىگويد : « لبّيك ، اللّهم لبّيك لبّيك لا شريك لك لبّيك » ؛ و بنابر احتياط استحبابى اين جمله را نيز به آن اضافه نمايد : « انّ الحمد و النعمة لك و الملك ، لا شريك لك لبّيك » .
مكلف بعد از نيّت احرام و خواندن تلبيه احرامش منعقد گشته و شرعا محرم مىگردد و امورى بر وى حرام مىشود ، اگر مكلف پس از نيّت ، تلبيه نگويد ، شرعا احرام وى منعقد نمىگردد و لذا محرماتى كه بعدا به تفصيل ذكر خواهد شد بر وى حرام نمىباشد .
مسأله 231 - در صحّت احرام شرط نيست كه محرم هنگام نيت قصد كند علاوه بر انجام ندادن محرماتى كه بعدا به تفصيل ذكر خواهد شد در نيّت اوّل موارد مخصوصى را مرتكب نشود . گفته مىشود در صحت احرام محرم معتبر است كه مكلف اراده كند كه جماع و استمناء را مخصوصا ترك نمايد ، ولى اقوى آن است كه اين دو مانند ساير محرمات مىباشد .
مسأله 232 - واجب است مكلّف ، الفاظ تلبيه و جملات آن را ياد بگيرد تا بتواند به صورت صحيح ادا كند . اگر كسى اين كلمات و عبارات را به وى تلقين كرده و او ، آن جملات را به زبان آورد كافى است .
مسأله 233 - اگر براى يادگيرى الفاظ تلبيه فرصتى نباشد ، و تلقين